Ocena brak

Zewnętrzna warstwa skośna serca

Autor /ashley Dodano /18.01.2012

Zewnętrzna warstwa skośna rozpoczyna się na szkielecie serca, zwłaszcza na trójkątach włóknistych. Włókna jej biegną skośnie ku dołowi pasmami śrubowatymi, skręconymi w stronę lewą na powierzchni przedniej, w stronę prawą na powierzchni tylnej, i częściowo podążają do cienkościennego koniuszka serca. W komorze prawej kierunek przebiegu włókien jest bardziej skośny, w lewej bardziej stromy. Pierwotny kierunek włókien, jaki występuje czy u zarodka ludzkiego, czy u niższych kręgowców (gadów), jest jeszcze zupełnie podłużny; włókna przebiegają równolegle do kierunku pierwotnej cewy sercowej. Lecz znaczne zmiany wywołane rozwojem ontogenetycznym i filogenetycznym oraz specjalizacja czynnościowa każdej komory zmieniły ich kierunek z podłużnego na skośny.

Na wierzchołku serca zewnętrzne włókna skośne zaginają się w głąb, wytwarzając wir serca (vortex cordis) i z powrotem pasmami śrubowatymi, skręconymi w przeciwnym kierunku niż poprzednio, wstępują ku górze w każdej komorze oddzielnie. Włókna te wytwarzają wewnętrzną warstwę podłużną. Wir serca stanowi najwęższy pierścień włókien, w którym zewnętrzne zstępujące pasma śrubowato zaginają się i przechodzą w wewnętrzne wstępujące pasma śrubowate. W przebiegu tym zaznacza się zasadnicza budowa mięśnia sercowego komór. Zewnętrzna warstwa skośna jest cienka, grubość jej wynosi zaledwie parę milimetrów. W wirze serca włókna tej warstwy wytwarzają również cienką ścianę koniuszka.

Podobne prace

Do góry