Ocena brak

Zespoły ucieczek powietrza

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Zespoły ucieczek powietrza stanowią choroby, u podłoża których leży przenikanie powietrza do tkanek otaczających płuca na skutek rozerwania ciągłości dróg oddechowych. W następstwie nadmiernego ciśnienia w drogach oddechowych lub częściowego zaczopowania dróg oddechowych z wytworzeniem mechanizmu wentylowego dochodzi do rozdęcia, a następnie pękania pęcherzyków płucnych lub oskrzelików końcowych i przedostania się powietrza do przestrzeni śródmiąższowej (rozedma śródmiąższowa), jamy opłucnej (odma opłucno-wa), worka osierdziowego (odma osierdziowa), śródpiersia (odma śródpiersio-wa), przestrzeni pozaotrzewnowej (odma otrzewnowa).

Sztuczna wentylacja, terapia surfaktantem, zespół aspiracji smółki, zapalenie płuc (zwłaszcza gronkowcowe), przepuklina przeponowa i hipoplazja płuc zwiększają ryzyko wystąpienia odmy. Perforacja jelita w przebiegu martwiczego zapalenia jelit prowadzi do powstania odmy otrzewnowej. Objawy kliniczne zależą od rodzaju odmy oraz jej nasilenia. W przypadku niewielkiej odmy opłucnowej mogą to być tylko nienasiłone zaburzenia oddychania. Rozległa odma nadciśnieniowa jest przyczyną dramatycznego pogorszenia stanu noworodka, z ciężką niewydolnoścą oddechową, desaturacją, sinicą i bradykardią. Odma osierdziowa wiąże się z obrazem niewydolności krążenia (zmniejszony rzut serca i powrót żyłny), a obraz kliniczny przypomina tamponadę serca. W odmie otrzewnowej dominują objawy brzuszne, wzmożone napięcie powłok brzusznych, brzuch wy sklepiony ponad poziom klatki piersiowej, słaba perystałtyka jelit lub jej brak. Odma śródpiersiowa i rozedma śródmiąższowa rzadko wiążą się z nagłym pogorszeniem stanu klinicznego pacjenta. Szybką i prostą metodą umożliwiającą rozpoznanie odmy jest transiluminacja wykorzystująca zimne światło w celu stwierdzenia obecności powietrza. Ostateczne rozpoznanie odmy opiera się na badaniu radiologicznym. W przypadku odmy samoistnej najeżę-ściej wystarcza tlenoterapia bierna i monitorowanie stanu noworodka. Odma nadciśnieniowa jest stanem zagrożenia życia pacjenta i wymaga natychmiastowego nakłucia komory odmowej i zastosowania drenażu ssącego. Obok postępowania miejscowego należy pamiętać o ścisłym nadzorze wszystkich funkcji życiowych i leczeniu choroby podstawowej.

 

Podobne prace

Do góry