Ocena brak

ZESPÓŁ TĘTNICY RDZENIOWEJ PRZEDNIEJ

Autor /zenon80 Dodano /11.02.2014

Zespół ten wyraża się całkowitym porażeniem ruchowym z zaburzeniem czucia bólu poniżej uszkodzenia, ale częściowo zachowanym czuciem ułożenia i wibracji. Odpowiada on pierwszej grupie uszkodzeń częściowych (grupa B w klasyfikacji Frankla). Schneider i wsp. [81] uważają, że zespół ten jest następstwem zgniecenia, destrukcji przedniej części rdzenia. Dużą rolę w mechanizmie urazu przypisuje więzadłom ząbkowanym, które— stabilizując rdzeń do ściany kanału — nie pozwalają na jego cofnięcie się od miejsca ucisku. Radzą w związku z tym wykonywanie laminektomii i przecinanie więzadeł ząbkowanych. Braakman i Penning [10] poddają w wątpliwość celowość wykonywania laminektomii w przypadkach przebiegających z uciskiem przedniej części rdzenia.

Galibert [25] i Benes [8] zwracają uwagę na fakt, że zator tętnicy rdzeniowej przedniej daje obraz kliniczny identyczny z opisywanym zespołem. Przemawia to za decydującym w patogenezie zespołu zaburzeniem ukrwienia w obszarze zaopatrzenia tej tętnicy. Niektórzy autorzy [22] uznają ten zespół za rzadki, jednakże w naszych obserwacjach stanowi on znaczny odsetek przekraczający 10% obserwowanych bezpośrednio po urazie uszkodzeń rdzenia.

 

Podobne prace

Do góry