Ocena brak

ZESPÓŁ TĘTNICY RDZENIOWEJ PRZEDNIEJ

Autor /ferdziu Dodano /21.12.2012

Zespół ten wyraża się całkowitym porażeniem ruchowym z zaburzeniem czucia bólu poniżej uszkodzenia, ale częściowo zachowanym czuciem ułożenia i wibracji. Odpowiada on pierwszej grupie uszkodzeń częściowych (grupa B w klasyfikacji Frankla). Schneider i wsp.  uważają, że zespół ten jest następstwem zgniecenia, destrukcji przedniej części rdzenia. Dużą rolę w mechanizmie urazu przypisuje więzadłom ząbkowanym, które — stabilizując rdzeń do ściany kanału — nic pozwalają na jego cofnięcie się od miejsca ucisku. Radzą w związku z tym wykonywanie laminektomii i przecinanie więzadeł ząbkowanych. Braakman i Penning poddają w wątpliwość celowość wykonywania lamincktomii w przypadkach przebiegających z uciskiem przedniej części rdzenia.

Galibert  i Benes zwracają uwagę na fakt, że zator tętnicy rdzeniowej przedniej daje obraz kliniczny identyczny zopisywanym zespołem. Przemawia to za decydującym w patogenezie zespołu zaburzeniem ukrwienia w obszarze zaopatrzenia tej tętnicy. Niektórzy autorzy  uznaje len zespól za rzadki, jednakże w naszych obserwacjach stanowi on znaczny odsetek przekraczający 10% obserwowanych bezpośrednio po urazie uszkodzeń rdzenia.

 

Podobne prace

Do góry