Ocena brak

Zespół przeciążenia mięśni szyi i karku

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Przeciążenie mięśni szyi stanowi najczęstszą przyczynę dolegliwości w obrębie kręgosłupa szyjnego. Z wywiadu zazwyczaj wynika, że w ciągu 24 godzin poprzedzających wystąpienie dolegliwości miało miejsce jakieś przeciążenie. Bóle wyzwolić może także zbyt długotrwałe przymusowe ustawienie głowy oraz przedłużone napięcie mięśni (np. po długim prowadzeniu samochodu).

Objawy

W przypadku zespołu przeciążenia kręgosłupa szyjnego ból jest najdokuczliwszy w obrębie mięśni okołokręgosłupowych (górna część mięśnia czworobocznego między kręgosłupem a łopatką, lub okolica przyczepu do łopatki i do potylicy).

Głęboko umiejscowione bóle promieniują niekiedy do tylnej części łopatki lub do górnego odcinka ramienia. Chociaż tak zwane „języki spustowe bólu” (trigger points) wykrywa się rzadko, to mięśnie: czworoboczny, dźwigacz łopatki i okołokręgosłupowe zazwyczaj dają się wyczuć w postaci napiętych i tkliwych postronków. Stwierdza się ponadto przymusowe ustawienie kręgosłupa (pochylenie głowy), zaś ruchy szyi tak czynne, jak i bierne, są ograniczone we wszystkich płaszczyznach (odruchowe napinanie się bolesnych mięśni). Najbardziej ograniczona jest rotacja w stronę przeciwną od miejsca bólu. Z objawów towarzyszących wymienić należy zdarzające się niekiedy, bóle i zawroty głowy. Tak odruchy, jak siła mięśniowa oraz czucie w obrębie kończyn górnych są w granicach normy.

Badanie radiologiczne wykrywa z reguły spłaszczenie lordozy szyjnej. Różnie zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe, włączając entezofity i osteofity zarówno trzonów kręgowych, jak i stawów międzywyrostkowych, mają znaczenie drugorzędne.

Postępowanie

Leczenie zespołu przeciążenia kręgosłupa szyjnego (faza ostra) polega w pierwszym rzędzie na unieruchomieniu szyi. Jeśli ból jest bardzo dokuczliwy, pokonanie kurczu mięśni umożliwia zastosowanie ostrożnego wyciągu. Pokonać przykurcz mięśni pomaga także ostrzyknięcie „miejsc spustowych” bólu 0,5% lidokainą. Pożytek przynoszą także gorące okłady. W miarę potrzeby stosuje się leki przeciwbólowe i zwiotczające mięśnie.

Silny ból szyi i karku mija zazwyczaj na przestrzeni kilku dni. Stopniowemu uruchamianiu szyi sprzyja noszenie miękkiego kołnierza ortopedycznego.

miarę ustępowania bólów kołnierz się zdejmuje. Należy wystrzegać się przedłużonego noszenia kołnierza, gdyż może dojść do zaników mięśni, a ponadto do szkodliwego przyzwyczajenia się do kołnierza.

Z chwilą ustąpienia ostrych dolegliwości chory powinien rozpocząć ćwiczenia wzmacniania mięśni szyi i poprawić postawę ciała. Dopiero po całkowitym ustąpieniu bólu i odpowiednim wzmocnieniu mięśni (wytworzenie ochronnego kołnierza) podejmuje się ćwiczenia przywracające pełny zakres ruchomości i potrzebną giętkość szyi.

Nawrotom dolegliwości zapobiega utrzymywanie prawidłowej postawy ciała, unikanie wykonywania czynności wymagających zbyt częstego czy długotrwałego unoszenia rąk i odginania głowy ku tyłowi, długotrwałego prowadzenia samochodu, czy też długotrwałego utrzymywania pozycji zgięcia lub prze-prostu szyi. Spanie na brzuchu, które pociąga za sobą znaczne skręcanie głowy, jest przeciwwskazane.Pożądane ustawienie pośrednie szyi w czasie snu zapewnia wałek.

Większość chorych dobrze reaguje na leczenie zachowawcze, chociaż okres leczenia może być przedłużony z powodu roszczeń i pretensji chorych (u wielu chorych dolegliwości mijają dopiero po spełnieniu ich roszczeń - np. odszkodowanie czy renta!).

 

Podobne prace

Do góry