Ocena brak

Zespół kręgosłupa szyjnego

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Kręgosłup szyjny — z uwagi na pełnioną przez niego funkcję
(sprawny obrót głową we wszystkich kierunkach) — należy
do części kręgosłupa obdarzonych największą ruchliwością.
Jest on szczególnie narażony na szybkie zużywanie się,
zwłaszcza w dolnym odcinku, który graniczy ze znacznie
mniej ruchliwym kręgosłupem piersiowym. Na krążki mię-
dzykręgowe działają w tym miejscu kręgosłupa siły, które
powodują ich silne zużywanie.

Stosunkowo dużym obciążeniem kręgosłupa szyjnego jest
głowa. W normalnych warunkach aparat więzadłowy (w tym
przede wszystkim dyski) radzi sobie z jej dużym ciężarem,
lecz w przypadku wad postawy i niewłaściwego obciążenia
kręgosłupa szyjnego mięśnie szyi nie są w stanie utrzymać
głowy w należytej pozycji. Niektóre elementy aparatu rucho-
wego szyi męczą się i słabną; sprawia to, że głowa zwiększa
nacisk na kręgosłup szyjny w sposób zwielokratniający
nacisk powodowany samym jej ciężarem. Każdy, kto nosił
kiedyś kołnierz ortopedyczny, wie, jak ciężka potrafi być
głowa, gdy podtrzymujące ją mięśnie są nie w pełni sprawne
i słabe.

Inną przyczyną szybkiego zużywania się krążków międzykrę-
gowych może być przeprost szyi (czyli bardzo silne zgięcie
kręgosłupa szyjnego w tył) będący konsekwencją przyj-
mowania nieprawidłowej postawy ciała. Na dyski działają
wówczas dodatkowe, duże siły ściskające i deformują je tak,
ze stają się one grubsze z przodu niz z tyłu. Widzimy to u ludzi
przygarbionych, o półokrągłych plecach, którzy, chcąc zwró-
cić się twarzą w przód, zmuszeni są wygiąć szyję do tyłu
i podnieść brodę. Każdy z nas widział zapewne kogoś 

takiego, czasami nawet w swojej najblizszej rodzinie, często
my sami mamy takie problemy.

Wadliwy sposób chodzenia i nieprawidłowa postawa wywo-
łują także podrażnienie kości prowadzące do zwyrodnień
kostnych przybierających postać kostniejących kolców i kla-
mer na tylnych krawędziach kręgów. Wiele osób stwierdza
wtedy ze zdziwieniem i zaniepokojeniem, że przy skrętach
głowy kręgi szyi zgrzytają jak piasek w trybach jakiejś
przekładni (chociaż nie towarzyszy temu bół). Zmiany chrzę-
stno-kostne, o których mówimy, mogą jednak wywołać
bardzo przykre dolegliwości, jeśli spowodują zawęzenie
otworów międzykręgowych, przez które przebiegają naczy-
nia krwionośne i pęki nerwów. Od stanu kręgosłupa szyjnego
zależy więc również ukrwienie głowy i jej narządów.
Kręgosłup szyjny, który jest odpowiedzialny za ruchy i właś-
ciwą pozycję głowy, zapewnia również prawidłowe uner-
wienie górnej partii ciała, gdyż z szyjnego odcinka rdzenia
kręgowego wychodzą włókna nerwowe rąk i ramion. Zespół
kręgosłupa szyjnego może w związku z tym przejawiać się
całym szeregiem dolegliwości, między innymi: bólami głowy
i karku, bólami promieniującymi do barku i ramion, zawrotami
głowy, zaburzeniami słuchu, migotaniem przed oczyma
(„mroczki"), drętwieniem rąk i palców dłoni (zwłaszcza
w nocy). Ruchy szyi są w takich przypadkach często boles-
ne, choć na ogół tylko jednostronnie. Kłopoty może sprawiać
np. przechylanie głowy na bok, przy czym odczuwany ból
może mieć charakter uciskowy albo „rozciągający". Ból
uciskowy pojawia się zawsze od strony, w którą wykonywa-
ny jest ruch, ból rozciągający występuje natomiast po prze-
ciwnej stronie.

Typowym zjawiskiem dla zespołu kręgosłupa szyjnego jest
związek bólów z wykonywanymi ruchami, zwłaszcza pod-
czas snu w niekorzystnej pozycji ciała. Jeśli leżymy nie tylko
niewygodnie, ale i w przeciągu (na który wszystkie mięśnie
reagują wzmozonym napięciem) — możemy obudzić się rano
ze sztywną szyją, z objawami podobnymi do skutków po-
strzału w lędźwiowym odcinku kręgosłupa.

Sposoby terapii

Opiszemy teraz, jak należy postępować w przypadku doleg-
liwości powstających w szyjnym odcinku kręgosłupa i od-

czuwanych jako bóle głowy, karku lub nocne drętwienie
dłoni.

 

Do góry