Ocena brak

ZESPÓŁ CONNA

Autor /kornelcia Dodano /21.11.2013

Pierwotnym aldosteronizmem nazywamy chorobę wywołaną gruczolakiem nadnerczy lub przerostem kory nadnerczy, skojarzoną z nadmiernym wydzielaniem aldoste-ronu.

Patogeneza i etiologia. Gruczolaki wydzielające duże ilości aldosteronu (aldosterono-ma) zwykle są pojedyncze, bardzo rzadko mnogie; również rzadko występuje gruczolą-kowaty przerost kory nadnerczy z nadmiernym wydzielaniem aldosteronu. Częstość choroby jest dotąd słabo określona. Choroba występuje częściej u kobiet w wieku 30— —50 lat.

Objawy kliniczne. Zasadniczym objawem jest nadciśnienie tętnicze, i to dotyczące zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. Często ' występują bóle i zawroty głowy, osłabienie mięśniowe z okresowymi niedowładami lub porażeniami mięśni, zwiększenie pragnienia, wielomocz, mrowienie twarzy, szczególnie policzków i kończyn, niekiedy tężyczka.

Badania laboratoryjne. Najbardziej znamiennym objawem jest znacznie zwiększone stężenie aldosteronu w osoczu oraz zwiększone wydalanie aldosteronu z moczem. Wysoki poziom aldosteronu utrzymuje się nawet przy stosowaniu diety z dużą ilością soli kuchennej — w odróżnieniu od zdrowych, u których podaż sodu wywołuje zmniejszenie wydzielania aldosteronu. Aktywność re-ninowa osocza i stężenie angiotensyny są bardzo małe, także w czasie ograniczenia sodu. Częstyip objawem jest obniżenie stężenia potasu w surowicy poniżej 3 mmol/1; hipokaliemii towarzyszy podwyższone lub prawidłowe stężenie sodu w surowicy. Po obarczeniu chorych dietą wysokosodową dochodzi do dużej utraty potasu z moczem i występuje hipokaliemia.

Mocz jest często zasadowy, o niskiej masie właściwej; nerki tracą zdolność zagęszczania moczu. Nierzadko dochodzi do zasa-dowicy hipokaliemicznej. Kilkudniowe podawanie spironolaktonu (Aldactone), w dawce 300 mg/d, w przypadkach aldosteronizmu doprowadza zwykle do normalizacji stężenia potasu w surowicy.

elektrokardiogramie często spotykamy cechy hipokalieinii i przeciążenia lewej ko-* mory — przedłużenie czasu QT, płaskie lub ujemne załamki T, obniżenie odcinków ST oraz pojawienie się fali U.

Zdjęcia rentgenowskie okolicy nadnerczy po założeniu odmy zaotrzewnej mogą w przypadkach guzów większych rozmiarów wskazać na ich umiejscowienie. Guzy małych rozmiarów zwykle nie są widoczne na radiogramach i niekiedy mogą być wykryte za pomocą badań angiograficznych. Znacznym postępem w wykrywaniu guzów nadnerczy było wprowadzenie tomografii komputerowej (zwłaszcza czwartej generacji), która pozwala na wczesne wykrycie małych gruczolaków nadnerczy, a poza tym jest metodą bezkrwawą, nie obarczającą chorych.

Rozpoznanie. Podstawą rozpoznania aldo-I steronizmu pierwotnego jest stwierdzenie następującego zespołu objawów: wielomocz, polidypsja, nykturia, osłabienie i niedowłady mięśniowe, parestezje, nadciśnienie, hipokaliemia oraz podwyższone stężenie aldosteronu w osoczu, a także wykrycie guza nadnerczy za pomocą tomografii komputerowej lub badania rentgenowskiego. W przypadkach niepełnoobjawowych rozpoznanie jest trudne bez wykonania oznaczeń aldosteronu i re-niny lub angiotensyny.

Leczenie. Polega ono na operacyjnym u-sunięciu gruczolaka nadnerczy. Nadciśnienie i inne objawy chorobowe po tym leczeniu całkowicie ustępują. W przypadkach przerostu kory nadnerczy wskazane jest całkowite wycięcie obu nadnerczy i leczenie substytucyjne jak w chorobie Addisona.

 

Podobne prace

Do góry