Ocena brak

Zespół bolesnego barku pływaka (czynnościowa niestabilność stawu ramiennego u pływaków)

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

W piśmiennictwie światowym opisano wiele dolegliwości określanych mianem „barku pływaków”, jednakże większość z nich nie jest specyficzna dla pływania i występuje również w innych dyscyplinach sportu.

We współczesnym pływaniu zawodnicy wykonują rocznie ponad milion ruchów traumatyzujacych bark. Jeśli doliczy się do tego tzw. suchą zaprawę oraz czynności dnia codziennego, nie dziwne jest, iż zespół bólowy barku jest tak typowy dla tej dyscypliny sportu. W piśmiennictwie amerykańskim częstość bólów barku u pływaków kształtuje się w granicach 42-67%.

Wykonywane wielokrotnie ruchy przywiedzenia i wewnętrznego skręcania ramienia, szczególnie w takich stylach jak crawl i delfin, powodują powolne, przeciążeniowe uszkodzenie przedniej części obrąbka stawowego panewki, a co za tym idzie rozciągnięcie torebki stawowej i następowe podwichnięcie przednie stawu.

Objawy

Ból odczuwany jest szczególnie po wyrzucie ręki, gdy przywiedzione i skręcone do wewnątrz ramię dochodzi przy pociąganiu na wysokość barku.

Przy pełnym rozluźnieniu mięśni, szczególnie w znieczuleniu, stwierdza się test szuflady przedniej połączony często ze słyszalnym w stawie trzaskiem34.

W czynnościowej niestabilności stawu ramiennego u pływaków dochodzi zwykle do zniszczenia przedniego obrąbka stawowego panewki przy zachowanej funkcji innych elementów stawu (stożek rotatorów, ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia i inne). Patologia dotyczy łuku obrąbka pomiędzy górną i dolną częścią więzadła panewkowo-ramiennego.

Obrąbek może być postrzępiony, a niekiedy jest całkowicie urwany i przemieszczony do wnętrza stawu (podobnie jak łąkotka w stawie kolanowym). Przednia, kostna część panewki może wykazywać zmiany chrząstki stawowej

o charakterze chondromalacji. Niekiedy występują tzw. „myszki stawowe” oraz odczynowe zapalenie błony maziowej.

W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy takie patologie jak: zespół górnego otworu klatki piersiowej, spondyloza szyjna, usidlenie nerwu nadłopatkowego, zapalenie stożka rotatorów lub któregoś z jego elementów, zapalenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia, zespół ciasnoty stawu podnaramiennego.

Wykluczyć należy również bóle spowodowane zmianami zwyrodnieniowo-zniekształcającymi stawu barkowo-obojczykowego, które często u pływaków współistnieją.

Przy podejrzeniu uszkodzenia przedniego obrąbka panewki stawowej celowe jest wykonanie tomografii komputerowej barku. W przypadku pełnego oddzielenia obrąbka obraz tomograficzny jest bardzo wyraźny. Gdy dochodzi jedynie do jego naderwania i postrzępienia, dokładne rozpoznanie zapewnia jedynie artroskopia stawu ramiennego.

Postępowanie

Jeśli zwolnienie treningów nie usunie dolegliwości potrzebny jest zabieg ar-troskopowy.

Przy użyciu artroskopu można usunąć wolne ciała ze stawu, wyrównać brzeg postrzępionego obrąbka, a przy jego całkowitym oderwaniu - przyszyć go na miejsce35. Pooperacyjnie stosuje się szynę odwodzącą na okres 2-3 tygodni.

Co się tyczy leczenia operacyjnego bolesnego barku, to jakkolwiek w wielu dyscyplinach sportu przynosi ono korzystne wyniki, jednak nie dotyczy to pływaków36. Dlatego w chwili obecnej zwraca się uwagę na profilaktykę tej patologii, wczesną diagnostykę i leczenie.

Większość autorów jest zgodna, iż stosowanie przez pływaków dłuższych odpoczynków jest niekorzystne. Stosować należy stały trening, zarówno na lądzie jak i w wodzie.

 

Do góry