Ocena brak

Zerwa kłosowa

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina trwata, zielna, z sokiem mlecznym, do 80 cm wysokości, z mięsistym, grubym, burakowatym korzeniem. Prosto wzniesione, nie rozgałęzione łodygi są nagie i skrętolegle ulistnione. Dolne liście na długich ogonkach, tępe albo spiczaste, sercowate, mniej więcej tak długie jak szerokie, często czarnobrunatno plamiste. Liście łodygowe mają krótsze ogonki i są węższe, najwyższe są lancetowate, siedzące; wszystkie liście są nagie. Kłos kwiatowy jest początkowo prawie kulisty, później cylindryczny, do około 6 cm długości, u nasady otoczony równowąskimi podsadkami. Żółtawobiałe, rzadko jasnoniebieskie, wielkie, siedzące kwiaty, lekko pachnące wanilią, są przed rozkwitnięciem zakrzywione w kształcie szponów.

Działek kielicha jest pięć wąskich, do nasady wolnych. Korona kwiatu jest rurkowato-cylindryczna, głęboko pięcioklapowa. Nitki pręcików u nasady rozszerzone; cienkie równowąskie pylniki są pomiędzy sobą zrośnięte i wysypują pyłek do wewnątrz na miotlaste włoski szyjki Zalążnia dolna, dwukomorowa, szyjka z dwo ma cienkimi, zwiniętymi w tył znamionami.

Siedlisko: Głównie w lasach liściastych, ale także świerkowych i zaroślach, na każdej gle bie; formy kwitnące niebiesko często przekra czają wysokość 1400 m n.p.m.  

Rozmieszczenie: Rozpowszechniona w środko wej Europie aż do południowej Anglii, południo wej Norwegii, środkowych Włoch i zachodniej Rosji; nie występuje na Półwyspie Iberyjskim.

Okres kwitnienia: Od maja do sierpnia.

Zastosowanie: Młode liście mogą być spoży wane jako sałata albo jak jarzyna podobna do kapusty. Szczególnie lubiany jest jednak mię sisty korzeń mający kształt marchwi; jako sub stancje zapasowe zawiera on węglowodany.

Uwagi ogólne: Wiele innych (używanych w Niemczech) nazw tej rośliny nawiązuje do tego, że jest jadalna albo odnosi się do jej kształtu.

Podobne prace

Do góry