Ocena brak

Zenon z Elei (ok. 490 - 430 r. p.n.e.)

Autor /KiLLbiLL Dodano /06.07.2011

Uważał,  że istnieje wiele  światów, a próżni nie ma. To, co jest w przyrodzie, powstaje z ciepła i zimna, z suchości i wilgoci. Są to stany przechodzące w siebie nawzajem. Ludzie powstali z ziemi, a dusza jest mieszaniną czterech elementów, przy czym istnieją one w stosunku proporcjonalnym. Bronił eleackiej teorii o jedności i niezmienności bytu. Czynił to poprzez konstruowanie dowodów na niemożliwość zajmowania przeciwstawnych stanowisk. Znane są cztery argumenty zaprzeczające możliwości istnienia ruchu, tzw.  aporie (paradoksy):

Dychotomia 

Przedmiot będący w ruchu, gdy ma przebyć jakąś drogę, musi przebyć najpierw połowę drogi, później połowę połowy drogi. Przedmiot musi zatem przebyć nieskończoną ilość odcinków, czego w skończonym czasie nie można dokonać. Ruch jest więc niemożliwy. 

 Achilles

Najszybszy biegacz nie dogoni najwolniejszego. Achilles nie dogoni żółwia, bo goniący musi dobiec do miejsca, z którego wyszedł goniony żółw, a ten przejdzie już dalej i tak będzie zawsze. Ruch jest więc niemożliwy.     

Strzała

Lecąca strzała w chwili teraźniejszej nie porusza się, lecz spoczywa i tak samo jest w każdej innej chwili. Czas składa się z chwil, dlatego strzała nie porusza się, lecz spoczywa. Ruch jest więc niemożliwy.     

Stadion 

Z przeciwnych stron poruszają się po liniach równoległych, z jednakową szybkością, dwa przedmioty, które pozostają w jednakowym stosunku do trzeciego przedmiotu pozostającego w spoczynku. Każde z poruszających się ciał pokonuje tę samą odległość w różnym czasie zatem odległość w stosunku do ciała poruszającego się z przeciwnej strony pokonana zostanie w czasie dwukrotnie krótszym niż względem przedmiotu nieruchomego. Jeśli więc pokonana przestrzeń i szybkość ruchu w obu przypadkach są jednakowe, powstaje paradoks: dwukrotnie mniejszy odstęp czasu odpowiada dwukrotnie większemu, czyli połowa jest tożsama z całością.   

Zenon z Elei popełnił w swoim rozumowaniu błąd nie uwzględnił problemu stosunku skończoności do nieskończoności. Operując częściami nieciągłymi, skończonymi chciał odtworzyć wielkości ciągłe, nieskończone, a to nie jest możliwe. Czas, przestrzeń, ruch nie są sumami momentów je stanowiących. Nie są czymś samoistnym. Są atrybutami rzeczy materialnych.    

Podobne prace

Do góry