Ocena brak

Żebrowiec Waltla

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina salamandrowate (Salamandridae)  

Wygląd: uderzająco masywny, płasko-i szerokogtowy ptaz ogoniasty o małych, guziczkowatych oczach, ziarnistej skórze, silnych odnóżach i krótkich, na końcach żółtawo lub pomarańczowo zabarwionych palcach stóp. Bladożółty na dolnej krawędzi ogon jest nie krótszy od łącznej długości głowy i tułowia, bocznie spłaszczony i u zwierząt żyjących w wodzie otoczony szeroką błoną płetwową. Strona grzbietowa jest żółtawoszara, oliwkowoszara lub brązowawa, boki z jasnymi, koloru gliny lub czerwonawo-brązowymi, brodawkowatymi wypukłościami skórnymi, pod którymi znajdują się łatwo wyczuwalne, nierzadko wystające przez skórę żebra. Ubarwienie brzucha żółtawe do bladopo-marańczowego lub szarego, przeważnie z nieregularnie rozmieszczonym plamistym deseniem. Samce w czasie przebiegającego w wodzie okresu godowego z długim, szeroko obwiedzionym błoną płetwową ogonem i wyraźnymi ciemnymi modzelami godowymi na wewnętrznych powierzchniach przednich nóg. Całkowita długość ciała tego największego obok odmieńca jaskiniowego europejskiego płaza ogoniastego może dochodzić do 300 mm.

Występowanie: zachodnia i południowa część Półwyspu Iberyjskiego; zachodnie i środkowe Maroko.

Środowisko: zasiedla zarówno pokryte bujną roślinnością tereny wilgotne, jak i obszary suche. Na lądzie spędza dzień w ukryciach pod kamieniami, leżącym drewnem lub w szczelinach w wyschniętej ziemi.

Tryb życia: osobniki dorosłe w nie wysychających zbiornikach wodnych przebywają często przez cały rok. Ponieważ latem w niektórych rejonach występowania żebrowca wysychają wszystkie zbiorniki wodne oraz górne warstwy gleby, a płazów tych nie spotyka się wówczas zupełnie, przypuszczano, że wędrują na dłuższy czas do wilgotnych, podziemnych jam, gdzie gromadnie przechodzą przymusowy spoczynek. Niestety nie udało się odnaleźć tych schronień. Z początkiem pory deszczowej, gdy zbiorniki wypełnią się wodą, ujawniają swoją obecność również żebrowce, podążające nocą do swoich miejsc rozrodu.

Rozród: zależnie od rejonu żebrowce mogą być aktywne płciowo tylko w określonej porze roku lub przez cały rok. Dojrzałe do rozrodu samce starają się ostrożnie lub gwałtownie dostać pod samicę i chwycić od tyłu przednimi ramionami jej przednie nogi. W takim uchwycie (ampleksus) oba osobniki mogą pozostawać równie dobrze godzinę, jak i cały dzień. W czasie kopulacji samiec co jakiś czas dotyka głową podgardla samicy i trącymi ruchami stara się ją pobudzić. Aby samica podjęła spermatofor samiec uwalnia jedną jej przednią nogę, skręca ciało pod jej głowę i składa pakiecik spermy. Wreszcie stara się, wykonując okrężny ruch ciałem, naprowadzić samicę na spermatofor, tak aby przykleił się on do warg jej kloaki. Liczba składanych jaj waha się od 200 do ponad 500. Są one bardzo drobne, otoczone grubą, żelatynową osłonką. Sam proces składania jaj jest bardzo rozciągnięty w czasie i trwa kilka tygodni. Jaja przyklejane są pod wodą do różnych przedmiotów.

Rozwój zarodków przebiega bardzo szybko i larwy wykluwają się już po 10 dniach, a kończą rozwój po blisko 3 miesiącach. Przeobrażone osobniki opuszczają wodę. Prowadzą skryty, nocny tryb życia. W zimnych, głębokich i stałych zbiornikach wodnych żebrowce wykazują skłonność do niekończenia rozwoju i zachowują larwalne skrzela; nieprzeobrażone osobniki pozostają w wodzie i rozmnażają się (neotenia). W okresie rozrodu żebrowiec Waltla zasiedla okresowe kałuże, stawy, zalewy oraz cysterny i studnie.

Pokarm: w czasie przebywania w wodzie larwy owadów, skąposzczety, larwy traszek i kijanki płazów bezogonowych, na lądzie dżdżownice, ślimaki nagie i owady. Żebrowiec Waltla jest bardzo żarłoczny i zjada także młode osobniki własnego gatunku. Na lądzie poluje na zdobycz głównie w nocy, natomiast osobniki żyjące w wodzie o każdej porze doby. Żebrowce mogą bez szkody miesiącami obywać się bez pożywienia.

Podobne prace

Do góry