Ocena brak

Zbroja rycerska

Autor /Nikanor Dodano /09.11.2012

Oporządzenie specjalne stanowiące
osłonę ciała, stosowana przede wszystkim w
boju, w turnieju, także do celów ceremonialnych i in.; wszystkie znane typy zbroi rozwinęły się w starożytności;
można je podzielić wg kryteriów konstrukcyjnych
na:

1) zbroje miękkie, ze specjalnych tkanin
lub ze skóry;

2) —> zbroje kolcze, wytwarzane ze
splatanych metal, pierścieni;

3) zbroje płytowe z
metalu, utwardzonej skóry (cuir bouilli), rogu, kości
lub fiszbinu.

W zależności od kształtu, rozmiaru i sposobu
łączenia płyt, w typie 3 występują:

a) zbroje z
dużych płyt wykuwanych wg naturalnych kształtów
ciała,

b) zbroje z płytek nitowanych lub przyszywanych
do podkładu z tkaniny bądź do skóry, tworzących
jednolitą powierzchnię ochronną,

c) zbroje z
małych płytek, łączonych za pomocą wiązań z rzemyków,
tasiemek lub sznurków, tzw. zbroje lamelko
we.

Mówiąc o z.r. mamy w zasadzie na myśli
osłonę tułowia i kończyn, z wyłączeniem hełmu, niemniej
w różnych okresach zbroja wraz z hełmem
tworzyły jednorodny zespół pod względem technol.,
funkcjonalnym i dekor.

W historii z.r. eur. rysują się
wyraźnie rozgraniczone fazy: w okresie wczesnego
średniowiecza, od V do IX w. obok reliktów rzym.
zbroi płytowej występowały zbroje kolcze, od X do
XIII w. zaznaczyła się dominacja zbroi kolczej, od XIV
do XVII w. trwała epoka zbroi płytowej, od w. XVII
zbroja niemal znikła z pól bitewnych, utrzymując się
jedynie w specjalnych formacjach np. kirasjerskich,
aż do naszego stulecia.

Podobne prace

Do góry