Ocena brak

Zboczenie położenia nerki

Autor /dianka Dodano /11.01.2012

Oprócz  nabytych zmian położenia nerki — opadnięcia, występować zmiany położenia wrodzone wskutek tego, że w rozwoju osobniczym nerka może czasem zatrzymać się w swym procesie wstępowania  i zachować niskie i bardzo zmienne położenie; byłyby to przypadki właściwego zboczenia położenia. Nerka k*ka może leżeć 1) do przodu od kręgosłupa, nieco niżej od swego poziomu normalnego, ) w okolicy wzgórka, 3) w dole biodrowym. 4) w miednicy małej do przodu lub do V u od odbytnicy, przy czym zmiana położenia może być jednostronna lub obustronna.

W większości przypadków nerka w nieprawidłowym położeniu pozostaje po tej samej stronie. W rzadkich przypadkach układa się po stronie przeciwległej, poniżej nerki prawidłowej, z którą może się zrastać w większym lub mniejszym stopniu.

Wrodzona zmiana położenia nerki zawsze daje się odróżnić od nabytej. W zmianie wrodzonej nerka ma położenie stałe, podczas kiedy nerka opadnięta jest mniej lub więcej ruchoma. Kształt pierwszej jest przeważnie zmieniony, podczas kiedy drugiej zachowuje swój normalny wygląd. W nerce wędrującej naczynia nerkowe wydłużają się, stosunek ich jednak do aorty i żyły głównej dolnej jest ten sam, to znaczy, że miejsce odejścia tętnicy nerkowej od aorty i miejsce ujścia żyły nerkowej do żyły głównej nie ulegają przesunięciu. Inaczej w nerce z wrodzoną zmianą położenia; zaopatrująca ją tętnica nerkowa odchodzi z odcinka pnia tętniczego najbardziej zbliżonego do nerki: z dolnego końca aorty, z jednej z tętnic biodrowych wspólnych lub z tętnicy krzyżowej środkowej. Podobnie żyła nerkowa, zamiast wstępować aż do środkowego odcinka żyły głównej dolnej, uchodzi do jej części początkowej lub nawet niżej, do jednej z żył biodrowych wspólnych. Wreszcie moczowód w przypadkach przyżyciowej zmiany położenia nerki zachowuje zawsze swą zwykłą długość. We wrodzonej zmianie położenia odwrotnie, jest on stosunkowo krótki, tym bardziej im niżej nerka jest położona.

Podobne prace

Do góry