Ocena brak

Zbiory prawa

Autor /Sydonia Dodano /19.04.2013

W reformie gregoriańskiej walczono o wolność Kościoła od świeckiego prawa zwyczajowego, sprzecznegoz jego istotą, oraz o nawrót do dawnego czystego Kościoła, rządzącego się własnymi prawami. Reformatoromwięc nie wystarczały dawne zbiory prawa kościelnego, jak Decretum (1012) Burcharda zWormacji, ale sięgnęli po papieskie regesty, po akta synodów i soborów, po pisma Ojców Kościoła istworzyli nowe zbiory, by były prawną podstawą działalności reformatorskiej.

Najbardziej znane w XIwieku stały się, Collectio canonum Anzelma z Lukki (zm. 1086) i Collectio trium partium Iwona z Chartres(zm. 1117), ale miały one charakter prywatnych zbiorów. Wyłoniły się problemy, jak oddzielić dekretyprawdziwe od fałszywych, które z prawdziwych miały znaczenie prawne w całym Kościele, a którestanowiły prawo partykularne.

Radykalni dekretaliści uważali, że walor prawa powszechnego mają jedyniedekrety papieskie, inne zaś tylko wówczas, gdy zostały przez nich potwierdzone. Inni dekretaliściopowiadali się za przyjęciem wszystkich przepisów, o ile nie sprzeciwiały się prawom Kościoła rzymskiego.Powszechne wszakże było przekonanie, że w papiestwie znajduje się norma prawa ogólnego.Dokonujący zbiorów prawa w XI wieku napotykali na dodatkową trudność, jak pogodzić sprzeczności zachodzące między poszczególnymi przepisami, starali się więc (Iwo z Chartres) wypracować metodęuzgadniania sprzecznych przepisów.

Udoskonalił ją i wykorzystał mnich kamedulski Gracjan, zwany ojcem nauki prawa kościelnego, gdyżdokonał (ok. 1140) zbioru prawa Concordia discordantium canonum. O jego życiu prawie nic nie wiadomo.jedynie to, że był nauczycielem w klasztornej szkole świętych Feliksa i Nabora w Bolonii. Natomiast opracowany zbiór - niezależnie od tego, czy w całości przez niego, nad czym dyskutuje się do dzisiaj- występujący pod nazwą Decretum Gratiani, wywarł ogromny wpływ na rozwój prawa kościelnego ina życie Kościoła, mimo dostrzegalnych braków.

Ujednolicenie prawa dało podstawy do rozpowszechnieniai ujednolicenia struktur w Kościele, przysłużyło się wzrostowi autorytetu papiestwa jako najwyższejnormie prawa kościelnego, miało wszakże i ujemny skutek, pogłębiając przedział między duchownymii świeckimi w Kościele. Wprawdzie określało, jakie sakramenty mogą spełniać laicy, zostawiało imudział w zarządzie majątkiem parafialnym, powoływało do wydawania podczas wizytacji świadectwa ożyciu kleru parafialnego, ale uczyniło z duchownych stan zamknięty i jedynie reprezentujący Kościół.

Podobne prace

Do góry