Ocena brak

Zawarcie umowy o pracę. Treść i forma umowy o pracę

Autor /Achacy Dodano /05.12.2011

Aby doszło do zawarcia umowy potrzebne są zgodne oświadczenia woli pracodawcy i pracownika, a jeśli jej zawarcie poprzedzały rokowania

- porozumienie co do wszystkich postanowień (art. 72 K.c., jak też postanowienie SN z 22 listopada 1976r. III PZ 7/79, PiZS z 1981 r. Nr. 7 poz. 53, wyrok SN z 6 września 1976r. , I PRN 66/76, niepublikowany.) Jeżeli brak zgodnego oświadczenia woli , stosunek pracy w ogóle nie powstanie.

Zgodnie z art.229 §1 K.p. obowiązkiem pracodawcy jest skierować osobę przyjmowaną do pracy na wstępne badania lekarskie, określając w skierowaniu miejsce pracy lub komórkę organizacyjną, oraz stanowisko pracy na , którym kandydat na pracownika ma być zatrudniony.

Wymóg pisemnej formy umowy odnosi się do wszystkich rodzajów umów, i ma na celu zapewnienie trwałego dowodu potwierdzającego sam fakt zawarcia umowy jak i jej treści

Przepisy kodeksu pracy nie określają szczegółowych zasady związanych z zachowaniem tej formy, odpowiednio będą miały zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego ( art. 78 K.c. w zwi1zku z art. 300 K.p.). Dla zachowania formy pisemnej wystarczy złożenie zgodnych własnoręcznych podpisów pod tekstem obejmującym treść oświadczenia woli stron stosunku pracy. Niezachowanie formy pisemnej nie powoduje nieważności umowy o prace, gdyż forma pisemna nie została zastrzeżona pod rygorem nieważności (postanowienie SN z 31sierpien 1981r. sygn. akt III PZ 18/81, nie publikowane.) Nawiązanie stosunku pracy może przybrać nie tylko formę pisemną jak wymagają przepisy , ale również ustna albo nawet być złożone

sposób dorozumiany wynikający z zachowania się stron ( wyrok SN z 31 sierpnia 1977r. syg. akt. I PRN 112/77, nie publikowany)

Przepisy prawa pracy przewidują, kiedy zawarcie umowy o pracę jest niedopuszczalne lub nie możne dotyczyć zatrudnienia na określonych stanowiskach pracy. Nie można więc zawrzeć umowy o pracę z osobą , która nie ukończyła 15 lat, oraz z osobą całkowicie pozbawioną zdolności do czynności prawnych . Umowy zawarte z tymi osobami są nieważne31

Zgodnie z art.. 204 §1 K.p. zabronione jest również zatrudnienie młodocianych przy pracach wzbronionych , oraz zatrudnienie kobiet przy pracach szczególnie uciążliwych i szkodliwych dla zdrowia.( art. 176K.p. )

Pracodawca zawierający umowę z pracownikiem, , zobowiązany jest do zaznajomienia pracownika z zakresem jego obowiązków, sposobem wykonywania pracy, oraz podstawowymi uprawnieniami ( art. 94pkt. 1 K.p.)

Zobowiązany jest również do przeszkolenia pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 237 3 §2 K.p.), musi podać do wiadomości treść obowiązującego w zakładzie pracy regulaminu ( art. 104 3 §2 K.p.).

Treść umowy o pracę

Kodeks pracy posługuje się pojęciem umowy o prace, w celu oznaczenia czynności prawnej , w której dochodzi do nawiązania stosunku pracy.

Zgodnie z postanowieniem art. 29 k.p. umowa o prace powinna być zawarta na piśmie nie później niż w ciągu 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy, jak również powinna:

-określać rodzaju umowy,

-rodzaju pracy,

-miejsca wykonywania pracy,

-termin rozpoczęcia pracy,

-wynagrodzenie odpowiadające rodzajowi pracy.

Datę zawarcia umowy nie należy utożsamiać z datą rozpoczęcia pracy Bardzo często dzień zawarcia umowy jest także pierwszym dniem pracy nowo zatrudnionego pracownika, umowa może jednak zostać zawarta znacznie wcześniej - przed terminem rozpoczęcia pracy. Daty zawarcia umowy nie należy również mylić z datą potwierdzenia na piśmie jej warunków. Dzień rozpoczęcia pracy powinien być określony poprzez podanie pełnej daty : rok, miesiąc, dzień.

W treści umowy o prace należy określić nazwę bądź imię i nazwisko pracodawcy lub osoby upoważnionej do składania oświadczenia w jego imieniu oraz siedzibę. W przypadku gdy pracodawcą jest podmiot działający na zasadach regulaminu organizacyjnego ,oświadczenia o zawarciu umowy o pracę może złożyć np. dyrektor przedsiębiorstwa, prezes zarządu spółdzielni, zarząd spółki z o.o., prezes zarządu spółki akcyjnej, inny organ określony w statusie, akcie założycielskim, umowie spółki itp. , a także osoba wyznaczona do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy. Natomiast gdy pracodawcą jest przedsiębiorca ( osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą na własny rachunek) , umowę zawiera osobiście pracodawca lub wyznaczona osoba. Osoba ta dokonuje czynności z zakresu prawa pracy w imieniu pracodawcy i na jego rzecz.

W treści umowy o prace należy podać imię i nazwisko pracownika oraz jego miejsce zamieszkania. Zawierając umowę o prace pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy osobiście.

Umowa może być zawarta na czas nie określony lub z góry określony. W treści umowy na czas określony i na okres próbny należy określić czas trwania umowy przez podanie daty jej rozwiązania. Daty rozwiązania umowy nie oznacza się w przypadku zawarcia umowy na czas nie określony i wykonywanie określonej pracy. W przypadku nie określenia rodzaju umowy należy badać ,jaki był zgodny zamiar i cel umowy , a nie należy opierać się na jej dosłownym brzmieniu W umowie o prace należy określić rodzaj pracy, jaką pracownik będzie wykonywał, przez wskazanie czynności, zespołu czynności , a także konkretnej funkcji, stanowiska, specjalności , np. główny księgowy itp. Rodzaj czynności których wykonywanie przypisane jest do danego stanowiska czy funkcji powinien zastać określona w zakresie czynności i obowiązków. Od 29 listopada 2002r. za cechę istotną stosunku pracy uważa się wskazanie przez pracodawcę miejsca świadczenia pracy.

Miejsce wykonywania pracy może być oznaczone adresem pracodawcy, określenia komórki organizacyjnej granicami jednostki administracyjnej kraju interesie stron, a przede wszystkim pracownika, ,jest ścisłe określenie miejsca wykonywania pracy, gdyż jego zmiana wiąże się z koniecznością zmiany treści umowy o prace, a tym samym eliminuje sytuacje, w których pracodawca mógłby polecić pracownikowi wykonywanie pracy w każdej jednostce organizacyjnej zakładu pracy bez względu na jego kwalifikacje oraz nie wypłacać należności z tytułu podróży służbowych .Należy precyzyjnie określać, w jakim wymiarze czasu pracy pracownik będzie zatrudniony . „Pracownicy wykonujący prace w ściśle określonych ramach najczęściej w tzw. podstawowym systemie czasu pracy od 1 stycznia 2003r. wynosi on 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tyg. pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym wynoszącym do 4 miesięcy.

Pracownik zatrudniony nie w pełnym wymiarze czasu pracy powinien mieć określone w umowie , jakiej części pełnego wymiaru odpowiada jego zatrudnienie lub ile godzin tygodniowo ( miesięcznie ) obejmuje. Wynagrodzenie za prace jest i obowiązkowym i wypłacanym okresowo świadczenie ze stosunku pracy i przysługuje pracownikowi za wykonaną prace odpowiednio do jej rodzaju , ilości i jakości Musi być ono godziwe i odpowiadające m.in. rodzajowi powierzonych zadań i posiadanym kwalifikacjom .Nie można też sprzeciwiać się zasadom równego traktowania Należy je wypłacać regularnie co miesiąc, w stałym i ustalonym terminie ,nie później niż do 10 dnia następnego miesiąca .Wynagrodzenie pracownika podlega szczególnej ochronie, i tak na pełnym etapie nie może zarabiać mniej niż 800zł brutto , a jego części proporcjonalnie . To tzw. minimalne wynagrodzenie za prace , o którym stanowi obowiązująca od 1 stycznia tego roku ustawa o nim wynagrodzeniu .W art. 7 gwarantuje ona pracownikowi otrzymanie minimalnego wynagrodzenia za prace co miesiąc , a nie przeciętnie na miesiąc ( jak było do końca zeszłego roku.)

Wynagrodzenie może być ustalone w stałej wysokości lub przez podanie stawki godzinowej oraz wskazanie innych składników, które zostały przewidziane w przepisach danego pracodawcy. kobiet i mężczyzn czy niedyskryminacji. Kodeks pracy zawiera postanowienia zobowiązujące pracodawcę do wypełnienia obok ustalonego w umowie wynagrodzenia pewnych dodatków ,takich jak ;

-dodatkowe wynagrodzenie za prace w godzinach nadliczbowych,

- dodatkowe wynagrodzenie za prace w nocy,

- za pełnienie dyżuru poza normalnymi godzinami pracy,

- za prace na polecenie pracodawcy w dniu ustalonym jako dzień wolny od pracy ( jeżeli w zamian nie udzielono innego dnia wolnego) a także przewiduję wypłatę wynagrodzenia "gwarantującego" za czas przestoju nie zawinionego przez pracownika

W treści umowy mogą być również inne warunki np.

- uprawnienie do rozwiązania umowy zawartej na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy za dwutygodniowym wypowiedzeniem,

-ustalenie dłuższego niż przewiduje przepisami Kodeksu pracy okresu wypowiedzenia umowy zawartej na czas nie określony,

- wzmianka o objęciu pracownika dodatkowym ubezpieczeniem,

- przydzielenie pracownikowi samochodu służbowego , wszystkie dodatkowe postanowienia umowy mniej korzystnie dla pracownika niż przepisy prawa pracy są z mocy prawa nieważne, a w ich miejsce stasuje się odpowiednie przepisy prawa pracy.

Pracodawca sporządza umowę w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden doręcza pracownikowi, a drugi włącza do jego akt osobowych.

Podobne prace

Do góry