Ocena brak

Zawarcie małżeństwa i wymogi jego ważności

Autor /Erazm Dodano /16.11.2011

    Zawarcie małżeństwa następowało wskutek obopólnej decyzji o podjęciu związku monogamicznego. Widoczną oznaką małżeństwa było przejście kobiety do domu mężczyzny w orszaku ślubnym i odbycie stosunku, jednak za ważniejszy uznawano pierwszy wymóg, drugi nie był konieczny. Zawarcie małżeństwa nie było równoznaczne z nabyciem przez męża władzy nad żoną, można ją było uzyskać poprzez:

    a/. confarreatio - akt sakralny, złożenie placka jęczmiennego (panis farreus)w ofierze Jowiszowi przy udziale 10 świadków i kapłana.

    b/. coëmptio - mancypacja córki przy użyciu jednego sesterca, córka wydostawała się spod władzy ojcowskiej i wchodziła pod władzę męża, jeżeli była sui iuris - za zgodą opiekuna.

    c/. usus - mąż nabywał władzę nad żoną w wyniku faktu zamieszkiwania żony przez rok w domu męża, wystarczyło, że w ciągu roku żona spędziła trzy noce poza domem i usus nie miało miejsca.

    Aby małżeństwo było ważne, małżonkowie musieli mieć conubium, zdolność do zawarcia pełnoprawnego małżeństwa rzymskiego. Mieli ją obywatele rzymscy i dawni Latyni (Latini prisci i Latini veteres). Małżonkowie musieli mieć także zdolność do zawarcia małżeństwa, czyli: kobieta - 12 lat, mężczyzna - 14 lat.

Podobne prace

Do góry