Ocena brak

Zawalenie kontrolowane

Autor /Kafar Dodano /31.01.2012

Gdy trzeba na przykład zburzyć wysoki komin ceglany, najpierw mierzy się jego wysokość, by określić granice obszaru, na który może spaść gruz podczas jego przewracania. Kierunek w jakim powinien, zgodnie z wcześniejszymi obliczenia­mi, upaść komin wybiera się tak, by zredukować prawdopodobieństwo wyrządzenia jakichkolwiek uszkodzeń w innych budynkach. Po wyznaczeniu granic obszaru niebezpiecznego i zabezpieczeniu terenu tak, by postronni nie mogli tam wejść, usuwa się kilka warstw cegieł u podstawy komina, po tej stronie, na którą komin ma upaść. Usuwane cegły są zastępowane podpórkami drewnianymi, tak by całość nie zawaliła się zbyt wcześnie, stwarzając poważne zagrożenie dla pracowników. Gdy wszy­stkie zabezpieczenia są przygotowane, wywrócenie komina jest inicjowane przez przyłożenie ognia do jego podstawy. Ogień szybko trawi drewniane pod­pory, które zapadając się, powodują przechylenie i upadek komina we właściwym kierunku.
Gdy wyburzona ma zostać konstrukcja stalowa, zawalenie można spowodować osłabiając podpory. Można dokonać tego, działając na podporę wy­soką temperaturą, wydzieloną w gwałtownej reak­cji chemicznej. Mieszaninę tlenku metalu (na przy­kład tlenku glinu) z reduktorem umieszcza się wokół kolumn bądź dźwigarów podtrzymujących konstrukcję. Zapłon jest inicjowany elektrycznie. W zapoczątkowanej w ten sposób reakcji chemicz­nej wydziela się tak wysoka temperatura, że stal mięknie, zwiększając swoją plastyczność. Umoż­liwia to przechylenie całości z użyciem stosunko­wo niewielkiej siły. Można też wykorzystać cie­pło lancy tlenowej do przecięcia niektórych elementów nośnych.

Podobne prace

Do góry