Ocena brak

Zausznik

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała ok. 30 cm. Od bardzo podobnego, lecz nieco większego perkoza rogatego można go odróżnić w szacie godowej po czarnej szyi, w spoczynkowej po słabszym, lekko wygiętym ku górze dziobie. Donośny, dwusylabowy głos można usłyszeć przede wszystkim wieczorem podczas toków i w czasie wędrówki. Bardziej nieufny niż perkoz rdzawoszyi.

Środowisko: Ten piękny ptak z rubinowymi oczami jest w Europie Wschodniej najczęściej spotykanym perkozem. W ostatnich kilkudziesięciu latach przesunął się z terenów południowo-wschodnich daleko w głąb Europy Środkowej. Najchętniej przebywa na jeziorach i w zatokach, na wolno płynących wodach z otwartą przestrzenią i bogatą florą podwodną - nie potrzebuje pasa trzcin. W czasie przelotu i w zimie można go spotkać na rzekach, jeziorach nizinnych, w lagunach i zatokach morskich.

Zausznik żyje także w Ameryce Północnej, w Afryce Wschodniej i Południowej, ale tamtejszy podgatunek nigdy nie zmienia szaty na spoczynkową. Jeżeli kilka par znajduje się na jednym jeziorze, zakładają gniazda w sąsiedztwie tworząc kolonię. Na wschodzie znajdowano kolonie składające się nawet ze 150 par. Gniazda leżały tak blisko siebie, że nie można było między nimi przepłynąć łodzią. Są one typowe dla wszystkich perkozów, unoszą się na wodzie w pasie roślin z pływającymi po powierzchni liśćmi. Pojedyncze pary gnieżdżą się z upodobaniem w pobliżu kolonii mew śmieszek.

Toki są również zespołowym „przedstawieniem" w społeczności kolonijnej. Zaczynają się jeszcze na zimowisku i osiągają swój punkt szczytowy po przybyciu na wody lęgowe w okresie od marca do maja. W czasie toków oboje partnerzy wykonują te same figury, przypominające taniec pingwinów czy bieg parami; odbywają się też śpiewy w duecie i toki pokopulacyjne.

Lęgi: W maju i czerwcu, lęgi uzupełniające także w lipcu. Wysiadywanie 20-21 dni. Wzniesieniu zwykle 4 jaja, przy czym samica „liczy" je dotykając brzuchem. Gdy tylko wyczuje 4 sztuki w gnieździe, przestaje składać jaja. Rzadko natrafiano na 3 lub 5, wyjątkowo na 6 jaj w jednym zniesieniu. Młode, zwyczajem perkozów, w pierwszych dniach są „wożone" na grzbiecie, w czasie nurkowania brane pod skrzydła. Jaja są, jak u innych perkozów, początkowo zielonkawobiałe, lecz brudzą się szybko, ponieważ perkozy opuszczając gniazdo przykrywają je na wpół zgniłymi roślinami. W ciepłe dni rodzice chętnie wystawiają je na słońce.

W upierzeniu pisklęcym widać jedynie niewyraźne prążki. W sierpniu młode usamodzielniają się. Wkrótce potem tracą część swojego młodzieńczego upierzenia i pierzą się w szatę spoczynkową. W zimie można je odróżnić od 3 cm mniejszego perkozka po bardziej wyprostowanej szyi. Dorosłe ptaki pełne pierzenie przechodzą wczesną jesienią; zaczyna się ono od utraty piór ozdobnych, a potem ptaki stają się niezdolne do lotu, ponieważ wypadają im w skrzydłach jednocześnie wszystkie lotki. Ptaki, które wysiadują jaja z lęgu uzupełniającego i w sierpniu wychowują jeszcze młode, pierzą się później niż ptaki, które ukończyły wysiadywanie o zwykłej porze. Od marca do kwietnia przechodzą częściowe pierzenie, zaczęte jeszcze na terenach zimowania i znów ukazują się w swojej wspaniałej szacie godowej.

Pożywienie: Zausznik szuka pożywienia pływając lub nurkując na otwartych wodach. W lecie poluje na owady wodne, drobne skorupiaki, ślimaki, kijanki i małe ryby; zjada też części roślin.

Inne informacje: Zauszniki są migrantami nocnymi - wędrują głównie nocą. Mogą poderwać się do lotu tylko z wody; w czasie lotu widoczne jest białelusterko" na skrzydłach. Jesienią zbierają się na wybranych jeziorach, aby wspólnie przechodzić pierzenie. W Polsce gniazduje nielicznie w całym kraju.

Podobne prace

Do góry