Ocena brak

ZAUFANIE – FUNDAMENT SPOŁECZEŃSTWA - FUNKCJONALNE SUBSTYTUTY ZAUFANIA

Autor /Macko1 Dodano /05.08.2011

Rozpowszechnione i zinstytucjonalizowane praktyki towarzyszące kulturze nieufności, które zaspokajają potrzeby normalnie zaspokajane przez zaufanie.

  • Wiara w opatrzność – siły nadprzyrodzone, metafizyczne (los, Bóg) traktuje się jako ostoja pewności; przejmują one kontrolę, gdy sytuacja wydaje się bez wyjścia.

  • Korupcja – daje złudzenie porządku i przewidywalności; sposób manipulowania innymi, aby robili to, czego chcemy; poczucie wpływu na tych, którzy przyjmują łapówki; więzi społeczne zastępuje sieć wzajemnych przysług, koneksji, transakcji.

  • Nadmierna czujność, osobisty nadzór i kontrola nad innymi, których uważa się za niekompetentnych i mało wiarygodnych.

  • Przesadne uciekanie się do instytucji prawnych – „zamiłowanie do procesowania się”, „eksplozja sądownictwa interwencyjnego”.

  • Gettoizacja – wyznaczanie szczelnych granic wokół grupy w obcym i nieprzyjaznym środowisku; uogólniona nieufność do ogółu społeczeństwa, silna lojalność wobec grupy własnej (rodziny, plemienia) połączona z ksenofobią i wrogością wobec „obcych”.

  • Paternalizm – chęć posiadania autorytetu, silnego autokratycznego przywódcy o charyzmatycznej osobowości (np. Hitler, Mussolini), który oczyści kraj z wszystkich niegodnych zaufania/obcych/podejrzanych.

  • Eksternalizacja zaufania – zwracanie się do obcych społeczeństw i pokładanie zaufania w ich przywódcach, organizacjach, produktach, emigracja w poszukiwaniu zatrudnienia; „ulokowanie zaufania gdzie indziej”; zagraniczni adresaci zaufania często podlegają ślepej idealizacji.

Do góry