Ocena brak

Zatrucie potasem

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Wchłanianie nadmiernej ilości potasu może spowodować groźne dla życia objawy, szczególnie u osób z niewydolnością nerek. Potas znajduje się głównie w komórkach, w stężeniu ok. 150 mmolA (150 mEq/l), nato-|| miast w płynie zewnątrzkomórkowym jego stężenie wynosi 3,5—4,5 mmol/1 (3,5—4,5 mEq/l). Przy nerkach wydolnych pfżedaw-w kowanie potasu drogąv doustną jest bardzo trudne, ze względu na jego dobre wydalanie. Natomiast u chorych z niewydolnością nerek jest to bardzo łatwe. Zwiększenie śtęf| żeńia potasu w osoczu ponad 7 mmol/1 (7 mEq/l) może być szczególnie niebezpieczne i wywoływać następujące objawy kliniczne.

Dość wcześnie pojawiają się zaburzenia odruchów ścięgnowych, parestezje, niedowłady, apatia, osłabienie siły mięśniowej. Ciśnienie tętnicze krwi obniża się. Niebezpieczeństwo hiperkaliemii spowodowane jest głównie toksycznym wpływem potasu na serce. Już dość wcześnie występują charakterystyczne zmiany w ekg, to jest wysoki, kończysty załamek T, zanik załamka P i poszerzenie zespołu QRS. Pojawienie się zmian w obrazie ekg zależy nie tylko od ilości potasu, bowiem wysokie stężenie sodu i wapnia zjonizowa-nego może powodować, że obraz ekg będzie prawidłowy mimo dużego stężenia potasu. Przy stężeniu potasu w surowicy powyżej 7 mmol/1 (7 mEq/l) istnieje niebezpieczeństwo zatrzymania czynności serca.

Leczenie. Przy przyjęciu doustnie dużych ilości soli potasu konieczne jest płukanie żołądka. U chorych, u których doszło do wchłonięcia dużej ilości potasu, należy stosować intensywną diurezę z podawaniem środków moczopędnych (np. furosemid), zwiększających wydalanie potasu z moczem. W płynach podawanych przy prowadzeniu intensywnej diurezy należy również podawać choremu duże ilości 5% glukozy z dodatkiem 10 j. insuliny krystalicznej na każde 500 ml glukozy. Przy ciężkich zatruciach potasem istnieją wskazania do wykonania dializy otrzewnowej lub hemodializy.

 

Podobne prace

Do góry