Ocena brak

Zatrucie Dwusiarczkiem węgla

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Dwusiarczek węgla (CS*) jest lotną, bezbarwną cieczą, o słabym aromatycznym zapachu, łamiącą światło. Obecnie stosowany jest głównie jako rozpuszczalnik organiczny w przemyśle wiskozowym. Często powoduje przewlekłe zatrucie zawodowe.

Do zatrucia dochodzi przede wszystkim przez drogi oddechowe. Wchłania się również dobrze w przewodzie pokarmowym i słabo przez skórę. Wydalanie następuje przez płuca w stanie nie zmienionym, a częściowo przez nerki w postaci metabolitów.

Dwusiarczek węgla jest przede wszystkim substancją działającą toksycznie na układ nerwowy, poza tym wywiera miejscowe działanie drażniące.

Objawy kliniczne. Oblanie skóry i oczu powoduje podrażnienie skóry i spojówek. Obraz kliniczny zatrucia wziewnego zależy od stężenia dwusiarczku w powietrzu i czasu ekspozycji. Stężenie ponad 10 000 mg/m* prowadzi szybko do głębokiej narkozy i zgonu. Stężenie ponad 1000 mg/m* wywołuje ostre zatrucie, objawiające się bólem głowy, wzmożoną pobudliwością psychoruchową, gadatliwością i zaburzeniami równowagi, co może przypominać upojenie alkoholowe. Pobudzenie i splątanie może przejść w obraz psychozy z urojeniami, halucynacjami i stanem deliryjnym. W cięższych stanach występuje utrata świadomości, która powraca dość szybko po wyniesieniu chorego ze skażonej atmosfery. Zatrucie doustne przebiega z podobnymi objawami. Dawka 15 ml CS* może być śmiertelna. Następstwem ostrych zatruć jest często zespół otępienny.

Przewlekła ekspozycja na stężenie powyżej 50 mg/m* jest przyczyną przewlekłego zatrucia ujawniającego się klinicznie po upływie kilku, kilkunastu lub więcej lat. Do początkowych objawów subiektywnych, jak: bóle głowy, zaburzenia snu, osłabienie popędu i potencji, uczucie słabości, bóle i pa-restezje odsiebnych odcinków kończyn, stopniowo dołączają się przedmiotowe objawy uszkodzenia układu nerwowego, jak: asymetria, wzmożenie lub osłabienie odruchów, wzmożenie lub osłabienie napięcia mięśniowego, niedowłady ograniczonych grup mięśniowych i zaburzenia czucia. Równocześnie stwierdza się niepokój, nerwowość, wybu-chowość, drażliwość, nietrzymanie afektu, brak zainteresowań i inicjatywy, niemożność skupienia uwagi, upośledzenie pamięci, zwłaszcza świeżej. Dość wcześnie występuje nietolerancja alkoholu.

Oprócz działania neurotoksycznego dwusiarczek węgla ma również właściwości an-giotoksyczne. Uważany jest za jeden z czynników etiologicznych miażdżycy, nadciśnienia i choroby wieńcowej.

Rokowanie co do pełnego powrotu do zdrowia zarówno po ostrym, jak i przewlekłym zatruciu CSa jest niepomyślne.

Leczenie. We wczesnym okresie doustnego zatrucia wskazane jest płukanie żołądka. W ostrym wziewnym zatruciu postępowanie jest objawowe, ponadto wskazane jest podawanie witamin z grupy B, witaminy C, ko-karboksylazy. W przypadku przewlekłego narażenia przeciwwskazane jest spożywanie napojów alkoholowych i diety z nadmierną ilością lipidów. Zapobiegawczo przeciw miażdżycy poleca się podawanie cynaryny (Cyna-rex) oraz witamin, głównie C i B. W okresie rozwiniętego obrazu uszkodzenia układu ner-' wowego zachodzi potrzeba specjalistycznej farmakoterapii, w zależności od rodzaju dominujących objawów chorobowych.

 

Podobne prace

Do góry