Ocena brak

Zatrucie Czteroetylek ołowiu

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Czteroetylek ołowiu wchłania się przez skórę oraz przez drogi oddechowe i przewód pokarmowy. Jest on silną trucizną dla ośrodkowego układu nerwowego. Dawkę śmiertelną dla zwierząt doświadczalnych ustalono na 10 mg/kg m.c. Minimalna dawka śmiertelna dla ludzi nie jest ustalona. Znane są liczne przypadki śmiertelnych zatruć zawodowych w następstwie czyszczenia zbiorników po etylinie lub oblania skóry czteroetyl-kiem ołowiu. Źródłem zatrucia może być także czyszczenie lub naprawa samochodowego zbiornika paliwa lub mycie rozgrzanego silnika.

Czteroetylek ołowiu ulega w ustroju metabolizmowi do trójetylku, z którym głównie wiąże się objawy zatrucia. Obraz kliniczny zatrucia czteroetylkiem ołowiu nie odpowiada objawom zatrucia parami lub nieorganicznymi związkami ołowiu, które są związane z toksycznym działaniem jonu ołowiowego.

Objawy kliniczne. Objawy ostrego zatrucia mogą się pojawić po okresie utajenia, trwającym od kilku godzin do paru dni, zależnie od dawki trucizny. Występują zaburzenia snu w postaci bezsenności, niepokoju, koszmarnych snów, splątanie o różnym nasileniu; wreszcie pojawia się psychoza o obrazie schizofrenii lub zespołu maniakalnego. Równocześnie występują objawy ogniskowe, potwierdzające ostrą encefalopatię toksyczną. Po okresie pobudzenia dochodzi do utraty świadomości, następnie do obniżenia ciśnienia krwi, porażenia oddechu i zgonu. W przypadkach przeżycia ostrego zatrucia notowano trwałe uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego głównie w postaci zespołu psychoorganicznego.

Wzmożone wydalanie Pb z moczem i podwyższony poziom ołowiu we krwi potwierdza ostre zatrucie. Większe znaczenie rozpoznawcze ma oznaczanie w moczu trójetylku ołowiu.

Przewlekle zawodowe narażenie na czteroetylek ołowiu może prowadzić do encefalopatii. Zapobieganie u osób przewlekle narażonych na czteroetylek ołowiu polega głównie na okresowych badaniach neurologicznych i psychiatrycznych. Ujemny wynik testów ekspozycyjnych stosowanych w zatruciach ołowiem, nie gwarantuje bezpieczeństwa osób mających przewlekły kontakt z czteroetylkiem ołowiu. W każdym przypadku podostrego zatrucia konieczna jest hospitalizacja na oddziale toksykologicznym.

Leczenie. Postępowanie jest objawowe, zależne od stanu chorego. Próby leczenia dożylnym podawaniem wersenianu sodowo--wapniowego (Chelaton) nie zmieniły w widoczny sposób rokowania. W ciężkich przypadkach próbuje się prowadzenia chorego w hipotermii, w celu ograniczenia przemiany materii w tkance mózgowej i zmniejszenia w razie przeżycia trwałych następstw przebytej choroby.

 

Podobne prace

Do góry