Ocena brak

Zatrucie chlorem

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Chlor (CU) jest zielonkawym, ciężkim gazem, wyczuwalnym węchem nawet w znacznych rozcieńczeniach. Wchodzi on w skład wielu szeroko rozpowszechnionych organicznych i nieorganicznych związków chemicznych, które mają duże znaczenie przemysłowe. Służył ponadto do odkażania wody oraz jako gaz bojowy w czasie pierwszej wojny światowej. Ostre zatrucie występuje w przypadku nieszczelności zbiorników lub wydzielania chloru podczas reakcji chemicznych, np. przy działaniu kwasami na podchloryny. Chlor należy do gazów drażniących. Jego działanie drażniące jest związane z silnymi własnościami utleniającymi.

Objawy kliniczne. Przy wysokich stężeniach chloru śmierć następuje natychmiast na drodze odruchowej. Stężenia Cli w powietrzu od 60 mg/m* wzwyż są niebezpieczne dla życia. Występują objawy podrażnienia dróg oddechowych, spojówek i skóry. Pojawia się kaszel z odpluwaniem niekiedy krwistej plwociny, duszność, sinica. Osłuchowo stwierdza się objawy ostrego nieżytu oskrzeli. W następstwie zatrucia chlorem często występuje toksyczne zapalenie płuc. Możliwy jest ostry toksyczny obrzęk płuc po okresie utajenia. Jako powikłanie ostrego zatrucia chlorem notowano dychawicę oskrzelową, przewlekły nieżyt oskrzeli i rozedmę płuc. Ciekły chlor rozlany na skórę powoduje chemiczne oparzenia.

Przewlekła ekspozycja na chlor może być czynnikiem przyczynowym przewlekłego nieżytu oskrzeli i górnych dróg oddechowych.

Leczenie. W ostrych zatruciach konieczna jest hospitalizacja. W każdym przypadku wskazane jest podawanie steroidów, antybiotyków, a w czasie obrzęku płuc środków moczopędnych, nasercowych i tlenu (p. Leczenie toksycznego obrzęku płuc).

 

Podobne prace

Do góry