Ocena brak

Zatrucie antymonem

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Jest to szary metal, występujący w stopach drukarskich w połączeniu z ołowiem i innymi metalami. Toksyczność par i pyłu metalicznego antymonu jest dyskusyjna. Antymon, podobnie jak arsen, tworzy wiele związków, wykazujących mniejszą toksyczność od analogicznych związków arsenu. Połączenia trójwartościowe są bardziej niebezpieczne niż pięciowartościowe. Winian anty-monowo-potasowy używany był dawniej w medycynie jako emetyk, a pięciosiarczek antymonu pB^jako środek wykrztuśny-. Organiczne związki antymonu mają zastosowanie w leczeniu chorób tropikalnych (śpiączka afrykańska, bilharcjoza, schistosomiaza),.

Objawy kliniczne. Rozpuszczalne związki antymonu, przyjęte doustnie, powodują wymioty i biegunkę, prowadzące do odwodnienia, osłabienia, obniżenia temperatury ciała, zaburzeń oddychania. Występują objawy uszkodzenia wątroby.

Jako uboczne objawy leczenia związkami antymonu opisywano bóle i zawroty głowy, tachykardię, metaliczny smak w ustach, kai Szel, nudności, biegunkę, bóle mięśni szyi. Antymonowodór ma właściwości toksyczne podobne jak arsenowodór, tzn. m.in. działa hemołitycznie. W opisywanych przypadkach wziewnego zatrucia chlorkiem antymonu (SbCls) występowały m.in. objawy podrażnienia dróg oddechowych.

Ekspozycja zawodowa na związki antymonu może powodować przewlekłe zatrucie, przejawiające się dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, nieżytem dróg oddechowych, wzmożoną pobudliwością: nerwom wą. Opisywano również uszkodzenie mięśnia sercowego ze zmianami w ekg i hipotonią. Na szyjkach zębów osób przewlekle narażonych na związki antymonu obserwowano żółty lub brunatny rąbek siarczku antymonu.

Leczenie. W ostrym zatruciu doustnym wykonuje się płukanie żołądka. Wchłonięty antymon eliminuje się z ustroju za pomocą dimerkaprolu (BAL), podobnie jak arsen w zatruciach jego związkami. Poza tym stosujemy leczenie objawowe.

 

Podobne prace

Do góry