Ocena brak

Zatrucie alkoholem metylowym

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Właściwości fizyczne alkoholu metylowego są zbliżone do właściwości alkoholu etylowego i stąd częste niebezpieczeństwo omyłkowych zatruć metanolem. Alkohol metylowy używany jest w zakładach przemysłowych jako rozpuszczalnik lub jako surowiec. Do zatruć dochodzi najczęściej na skutek wypicia preparatu zawierającego ten alkohol.

Metanol wydalany jest z ustroju w małej ilości przez drogi oddechowe, natomiast reszta wydalana jest z moczem w postaci metabolitów. Przemiany metaboliczne alkoholu metylowego u człowieka przebiegają bardzo powoli, a związkami powstającymi w tych przemianach są głównie: formaldehyd i kwas mrówkowy, które prowadzą do ciężkiej kwasicy metabolicznej. Produkty przemiany materii alkoholu metylowego działają toksycznie na ośrodkowy układ nerwowy, ze szczególnym powinowactwem do nerwu wzrokowego. Wysokość dawki toksycznej oraz śmiertelnej jest bardzo różna; na ogół przyjmuje się, że stężenie 80 mg% alkoholu metylowego w surowicy stanowi istotne zagrożenie życia chorego.

Objawy kliniczne. Po wypiciu niewielkiej ilości alkoholu metylowego początkowe objawy nie różnią się w sposób istotny od występujących w upojeniu alkoholowym. Z upływem czasu w miarę gromadzenia się w organizmie produktów przemiany metanolu pojawiają się objawy kwasicy metabolicznej — szybki pogłębiony oddech, bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, często bóle brzucha. Skóra twarzy jest zaczerwieniona, spojówki Wna ogół przekrwione. W późniejszym okresie chorzy stają się niespokojni, pobudzeni. Następuje okres zamroczenia oraz utraty przytomności. W głębokiej śpiączce spowodowanej zatruciem alkoholem metylowym może wystąpić zniesienie odruchów fizjologicznych oraz zaburzenia ośrodka oddechowego.

Zgon występuje na ogół już w kilka godzin po wypiciu większej ilości alkoholu metylowego wśród objawów wstrząsu i ciężkiej nie-wyrównanej kwasicy metabolicznej. Jeżeli  chory przeżyje okres wstrząsu oraz zostanie wyrównana kwasica metaboliczna, ' już po 10—12 h, a czasem 20 h, pojawiają się obja-’ wy pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego, w następstwie którego może rozwinąć się całkowita ślepota.

Przy podejrzeniu zatrucia alkoholem metylowym należy zawsze wykonać oznaczenie zawartości alkoholu metylowego we krwi pacjenta. Często pierwszą sugestią takiego rozpoznania jest stwierdzenie głębokiej, niewy-równanej kwasicy metabolicznej u chorych, którzy w wywiadzie podają wypicie alkoholu nieznanego pochodzenia.

Leczenie. Leczenie ostrych zatruć alkoholem metylowym powinno przebiegać dwutorowo. Z jednej strony należy podawać odtrutkę, którą jest alkohol etylowy, a z drugiej strony prowadzić leczenie objawowe, polegające na wyrównaniu zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Zaburzenia te wyrównujemy podając odpowiednią ilość Na-trium bicarbonicum pod kontrolą badania gazometrycznego krwi. Podawanie alkoholu etylowego (p. Odtrutki,-str. 20) zapobiega powstawaniu produktów przemiany alkoholu metylowego.

W ciężkich zatruciach alkoholem metylowym istnieją bezwzględne wskazania do leczenia hemodializą w celu usunięcia z krwi krążącej trucizny. Hemodializę należy wykonać jak najszybciej po przyjęciu chorego na oddział, a do czasu jej rozpoczęcia trzeba podawać choremu kroplowy wlew dożylny z 10— 15% roztworu alkoholu etylowego w 5*/* glukozie oraz zwalczać kwasicę. Chorych zatrutych alkoholem metylowym należy każdorazowo leczyć w ścisłej współpracy z lekarzem okulistą.

 

Podobne prace

Do góry