Ocena brak

Zastawka wężownicowata

Autor /abibigail Dodano /10.01.2012

Zastawka wężownicowata (valvula spiralis s. Heisteń). Powierzchnia wewnętrzna przewodu pęcherzykowego nie jest równa. Błona śluzowa, która ją wyściela, wpukla się do światła w postaci szeregu półksiężycowatych fałdzików (5—12) —każdy na przestrzeni 1/3 do 2/3 obwodu. Są one ułożone nie ściśle poprzecznie, lecz nieco skośnie, a sąsiadujące z sobą fałdziki wpuklają się z przeciwległego obwodu. Ściana przewodu między fałdami jest często nieco wypuklona. Fałdy są bardzo zmienne i co do liczby, i co do wielkości. Choć zazwyczaj nie łączą się one z sobą, lecz z powodu swego układu, razem z fałdem położonym w obrębie szyjki pęcherzyka, wytwarzają jedną spiralną drogę. Fałdy te obejmujemy wspólną nazwą zastawki wężów 11 i co wat ej. Pod małym ciśnieniem zastawka jest drożna w obu kierunkach; silny skurcz mięśniówki przewodu powoduje zwolnienie przepływu żółci. Zastawka wężownicowata stanowi przypuszczalnie mechanizm zaporowy; pod wpływem nagłego i silnego wzmożenia ucisku w górnej części brzucha (np. tłoczni brzusznej) odpływ żółci z pęcherzyka żółciowego może być zahamowany. W pionowej postawie ciała pęcherzyk żółciowy z jednej strony a przewód pęcherzykowy i żółciowy wspólny ze strony drugiej tworzą pętlę, wierzchołkiem skierowaną ku górze, której koniec dwunastniczy leży mniej więcej o dwie szerokości palca niżej od dna pęcherzyka.

Oprócz właściwych dróg żółciowych (przewodów wątrobnych), które wychodzą z wnęki wątroby, występują jeszcze drobne przewody żółciowe, tzw. naczynia zbaczające (vasa aberranlia hepatis) w różnych miejscach wątroby, szczególnie w lewym płacie w więzadle trójkątnym lewym (appendbc [fibrosa). Są to pozostałości pierwotnie dalej sięgającej tkanki wątrobnej. W rzadkich przypadkach przewody żółciowe zbaczające biegną bezpośrednio z wątroby do ściany pęcherzyka żółciowego przylegającej do wątroby. U niektórych ssaków występują one stale.

Podobne prace

Do góry