Ocena brak

ZASADY RACHUNKOWOŚCI

Autor /Otomar444 Dodano /16.08.2013

Wiarygodność informacji dostarczanych przez rachunkowość musi być niepodważalna: rachunkowość ma za zadanie chronić interesy majątkowe i podatkowe właścicieli i otoczenia jednostki i umożliwiać uzyskiwanie jej prawdziwego i użytecznego dla nich obrazu. Doprowadziło to do ciągle doskonalonego definiowania podstawowych norm praktyki rachunkowości. Są one zazwyczaj określane jako powszechnie akceptowane wzorce rachunkowości o zasięgu krajowym, europejskim i światowym, np. w Wielkiej Brytanii te powszechnie akceptowane normy rachunkowości nazywane są Statements of Standard Accounting Practice (SSAP), w USA - Generally Accepted Accounting Principles (GAAP), w świecie - International Accounting Standards (IAS-MSR). W Polsce krajowym wzorcem rachunkowości jest ustawa o rachunkowości.

Normy rachunkowości, niezależnie od ich terytorialnego zasięgu, wynikają z tych samych koncepcji i zasad. Można je traktować jako fundament języka rachunkowości, swoiste esperanto lub paradygmat każdego dowolnego systemu rachunkowości i nazywane są one nadrzędnymi z.r.

Przestrzeganie z.r. w czasie i przestrzeni pozwala stwierdzić, że rachunkowość jest międzynarodowym językiem biznesu. Oznacza to, że normy krajowe rachunkowości zawarte w ustawach, rozporządzeniach lub aktach organów pozarządowych, chociaż różnią się czasami między sobą, nigdy nie naruszają podstawowych z.r.

Klasyfikacja. Podstawowe z.r. to: 1) zasada memoriałowa; 2) zasada współmierności merytorycznej i czasowej kosztów i przychodów; 3) zasada kontynuacji działalności; 4) zasada ostrożnej wyceny.

Powyższe z.r. odróżnia się od tzw. cech jakościowych sprawozdania finansowego jednostki gospodarczej. Można nawet stwierdzić, że przestrzeganie z.r. decyduje o tych cechach, które sprawiają, że informacje zawarte w sprawozdaniach finansowych są użyteczne dla ich czytelników. Główne cechy sprawozdań finansowych to: zrozumiałość, istotność, przydatność, wiarygodność, porównywalność.

Podobne prace

Do góry