Ocena brak

Zasada wolności sumienia i wyznania

Autor /Honorat Dodano /13.12.2011

Zasada ta znalazła wyraz w art. 53 K oraz art. 9 EKPCz. Wolność wyznania musi też być rozpatrywana na tle konstytucyjnych zasad określających pozycję kościołów i związków wyznaniowych oraz ich relacje z państwem (art. 25). Obejmuje ona w szczególności:

  • wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru; oznacza to także prawo do prowadzenia życia zgodnego ze wskazaniami wyznawanej religii – szczególną gwarancją w tym zakresie jest prawo odmowy służby wojskowej z uwagi na przekonania religijne (art. 85 ust. 2),

  • swobodę uzewnętrzniania religii – zwłaszcza przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, nauczanie i praktykowanie; łączy się z tym zakaz zmuszania do uczestniczenia lub nieuczestniczenia w praktykach religijnych,

  • swobodę posiadania świątyń i innych miejsc kultu,

  • prawo osób wierzących do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują (dotyczy to zwłaszcza osób pozostających w szczególnym stosunku podporządkowania – więźniów, żołnierzy, uczniów itp.),

  • prawo rodziców do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego zgodnie ze swoimi przekonaniami,

Wolność sumienia nie jest tak szczegółowo unormowana w Konstytucji. Przyjąć należy, że odnosi się ona do swobody światopoglądowej – każdy może przyjmować wybrany przez siebie zespół poglądów i reguł moralnych, filozoficznych czy społecznych i każdy może postępować zgodnie z tymi regułami.

Podobne prace

Do góry