Ocena brak

Zasada swobody dewizowej i jej ograniczenia

Autor /Hubert55 Dodano /29.08.2011

Zasada swobody dewizowej wyrażona została w art. 3 ust. Prawo dewizowe.

W prawie dewizowym obowiązuje zasada, że wszystko, co nie jest wyraźnie zabronione w ust. jest dozwolone!!

Ograniczenia zasady swobody dewizowej przyjmują 2 formy, tzn. mogą mieć charakter:zakazów prawnych- gdy zabronione jest wykonywanie określonych czynnościnakazów prawnych- gdy na podmioty prawa dewizowego nakładane są dodatkowe obowiązki

Są pewne podmioty, które cieszą się całkowitą swobodą dewizową, czyli nie podlegają ograniczeniom.

Ustawodawca wyłącza zastosowanie ograniczeń dewizowych w stosunku do niektórych podmiotów. To wyłączenie jest określane w literaturze albo AUTONOMIĄ DEWIZOWĄ, albo IMMUNITETEM DEWIZOWYM!!!!

W przypadku dokonywania obrotu dewizowego z podmiotem, który cieszy się taką autonomią dewizową, podmiot dokonujący z nim obrotu również jest wyłączony z tych ograniczeń.

Czyli autonomia działa również na podmioty, które dokonują danego rodzaju czynności z takim podmiotem, który jest objęty tą autonomią dewizową. Owa autonomia rozszerza się na tego uczestnika stosunku, który dokonuje obrotu dewizowego z podmiotem posiadającym immunitet dewizowy!!!

A więc uczestnictwo w obrocie dewizowym takich podmiotów jako jednej ze stron powoduje, że nie stosuje się ograniczeń również do drugiej strony!!

Są to przede wszystkim te podmioty, które cieszą się w ogóle szczególnym statutem prawnym we wszystkich ustawach w całym systemie prawnym.

Podmiotem takim jest przede wszystkim Skarb Państwa!!!

Ograniczeń dewizowych nie stosuje się do obrotu dewizowego, o ile jedną z jego stron jest:

   1) Skarb Państwa, w zakresie, w jakim jest reprezentowany przez     ministra właściwego do spraw budżetu, finansów publicznych i instytucji finansowych lub ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa,

   2) Narodowy Bank Polski- bo jest to centralna bankowa instytucja dewizowa

   3) organ władzy publicznej podejmujący czynności w postępowaniu karnym, cywilnym lub administracyjnym, w tym zabezpieczającym lub egzekucyjnym.

   4) Odrębną grupą posiadającą autonomię dewizową są banki oraz inne instytucje finansowe.

Banki, bo jest to działalność licencjonowana objęta nadzorem.

Instytucje finansowe to takie, które prowadzą działalność pod nadzorem władz nadzorczych.

Czyli są to te instytucje, które są nadzorowane przez organy o wartości technicznej, np. ubezpieczeniowe.

Ograniczenia dewizowe nie mają charakteru bezwzględnego!Ograniczenia te mogą nie mieć zastosowania poprzez wydanie zezwoleń dewizowych!!

                                 Art. 9.

 Ograniczeniom podlega:

   1) ustalanie oraz przyjmowanie przez rezydentów należności od     nierezydentów w innych walutach niż waluty wymienialne lub waluta     polska, z wyjątkiem należności przysługujących nieodpłatnie, a także     wynikających z tytułów niezwiązanych z prowadzeniem działalności  gospodarczej,

   2) wywóz oraz wysyłanie za granicę złota dewizowego lub platyny     dewizowej, z wyłączeniem wywozu i wysyłania przez nierezydentów     złota dewizowego lub platyny dewizowej, przywiezionych przez nich     uprzednio do kraju i zgłoszonych w formie pisemnej, organom celnym lub organom Straży  Granicznej wykonującym kontrolę celną, przywóz do kraju złota  dewizowego lub platyny dewizowej, a także krajowych lub zagranicznych  środków płatniczych, jeżeli ich wartość przekracza łącznie równowartość  10 000 euro.

   3) wywóz oraz wysyłanie za granicę krajowych lub zagranicznych środków     płatniczych o wartości przekraczającej łącznie równowartość 10 000     euro, z wyłączeniem wywozu i wysyłania przez nierezydentów krajowych     lub zagranicznych środków płatniczych, przywiezionych przez nich     uprzednio do kraju i zgłoszonych (jak w punkcie wyżej).

   4) wywóz, wysyłanie oraz przekazywanie przez rezydentów do krajów     trzecich krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, z     przeznaczeniem na podjęcie lub rozszerzenie w tych krajach     działalności gospodarczej, z wyłączeniem działalności polegającej na     bezpośrednim świadczeniu usług, w wykonaniu zawartej umowy oraz     działalności polegającej na promocji i reklamie działalności     gospodarczej prowadzonej przez rezydenta w kraju,

   5) zbywanie w kraju przez nierezydentów z krajów trzecich, a także     przez organizacje międzynarodowe, do których nie należy     Rzeczpospolita Polska, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem     innych podmiotów:

     a) papierów wartościowych oraz jednostek uczestnictwa w funduszach       zbiorowego inwestowania, z wyjątkiem nabytych w kraju na       podstawie zezwolenia dewizowego,

     b) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie wiąże się z       dokonywaniem rozliczeń pieniężnych, z wyjątkiem nabytych w kraju,       na podstawie zezwolenia dewizowego lub powstałych w obrocie z       rezydentami, w zakresie niewymagającym takiego zezwolenia,

   6) nabywanie w kraju przez nierezydentów z krajów trzecich, zarówno     bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów, papierów     wartościowych, jednostek uczestnictwa w funduszach zbiorowego     inwestowania oraz wierzytelności i innych praw, których wykonywanie     wiąże się z dokonywaniem rozliczeń pieniężnych,

   7) nabywanie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za     pośrednictwem innych podmiotów:

     a) nieruchomości położonych w krajach trzecich oraz praw na takich       nieruchomościach,

    b) udziałów i akcji w spółkach mających siedzibę w krajach       trzecich, a także obejmowanie udziałów i akcji w takich spółkach,

     c) jednostek uczestnictwa w funduszach zbiorowego inwestowania       mających siedzibę w krajach trzecich,

     d) papierów wartościowych dłużnych wyemitowanych bądź wystawionych       przez nierezydentów z krajów trzecich,

     e) wartości dewizowych zbywanych przez nierezydentów z krajów       trzecich,

    f) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie wiąże się z       dokonywaniem rozliczeń pieniężnych, zbywanych przez nierezydentów       z krajów trzecich,

   8) zbywanie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za     pośrednictwem innych podmiotów, w krajach trzecich:

     a) papierów wartościowych oraz jednostek uczestnictwa w funduszach       zbiorowego inwestowania, z wyjątkiem nabytych w tych krajach na       podstawie zezwolenia dewizowego,

     b) wierzytelności i innych praw, których wykonywanie wiąże się z       dokonywaniem rozliczeń pieniężnych, z wyjątkiem nabytych w tych       krajach na podstawie zezwolenia dewizowego lub powstałych w       obrocie z nierezydentami z krajów trzecich, w zakresie       niewymagającym takiego zezwolenia,

   9) otwieranie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za     pośrednictwem innych podmiotów, rachunków w bankach i oddziałach     banków, mających siedzibę w krajach trzecich, z wyjątkiem ich     otwierania w czasie pobytu w tych krajach, a także w związku z     działalnością, określoną w pkt4 z zastrzeżeniem nieutrzymywania      takich rachunków dłużej niż 2 miesiące od zakończenia pobytu lub     działalności,

  10) zaciąganie przez rezydentów od nierezydentów z krajów trzecich     kredytów lub pożyczek o terminie spłaty ponad połowy kwoty kredytu     lub kwoty pożyczki przed upływem roku od dnia zawarcia umowy oraz     udzielanie przez rezydentów nierezydentom z krajów trzecich takich     kredytów lub pożyczek,

  11) udzielanie oraz ustanawianie przez rezydentów zabezpieczeń, w     szczególności osobistych lub rzeczowych, na rzecz nierezydentów z     krajów trzecich, w zakresie wierzytelności przysługujących im od     innych nierezydentów,

  12) dokonywanie przez rezydentów na rzecz nierezydentów z krajów     trzecich darowizn mających za przedmiot wartości dewizowe lub     krajowe środki płatnicze,

  13) przejmowanie przez rezydentów od nierezydentów z krajów trzecich ich długów wobec nierezydentów, a także przystępowanie przez     rezydentów do takich długów,

  14) dokonywanie przez rezydentów i nierezydentów z krajów trzecich     rozliczeń pieniężnych w wykonaniu czynności określonych w pkt 5-13,     z wyłączeniem czynności, których dokonywanie nie wymaga zezwolenia     dewizowego,

  15) dokonywanie w kraju, między rezydentami, rozliczeń w walutach     obcych, z wyjątkiem rozliczeń między osobami fizycznymi, o ile nie     mają one związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Art. 9 wymienia tzw. ograniczenia zwyczajne, czyli mające zastosowanie w normalnym obrocie oraz na ograniczenia szczególne (nadzwyczajne), które są uregulowane w art. 10- wprowadza się je wówczas, gdy dzieje się coś niezwykłego, np. zagrożone są bilansu płatniczego. –NIE MUSISZ umieć całego art. 9 i 10 NA PAMIĘĆ.

Celem wprowadzenia zwykłych ograniczeń jest to, że poprzez wydawanie zezwoleń dewizowych jest pewna kontrola dokonywana przez organy dewizowe skutków przeprowadzonych operacji, zakresu tych operacji.Art. 10

1. W zakresie obrotu dewizowego z zagranicą mogą być wprowadzane  szczególne ograniczenia, o ile są one niezbędne w celu:

   1) wykonania decyzji organów organizacji międzynarodowych, których     członkiem jest Rzeczpospolita Polska,

   2) zapewnienia porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego,

   3) zapewnienia równowagi bilansu płatniczego, w razie ogólnej jego     nierównowagi lub nagłego załamania albo powstałego w tym zakresie     zagrożenia,

   4) zapewnienia stabilności waluty polskiej, w razie nagłych wahań jej     kursu albo powstałego w tym zakresie zagrożenia.

2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wprowadzać ograniczenia  w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

3. Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Polityki Pieniężnej, może,  w drodze rozporządzenia, wprowadzać ograniczenia w celach, o których  mowa w ust. 1 pkt 3 i 4. Ograniczenia takie mogą obowiązywać do czasu  przezwyciężenia powstałych trudności z bilansem płatniczym lub  stabilnością waluty polskiej lub ustania powstałego w tym zakresie  zagrożenia, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia ich wejścia  w życie, z zastrzeżeniem art. 62, w którym mowa jest o tym, że

Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w UniiEuropejskiej traci moc art. 10:

   1) ust. 2 - w zakresie, w jakim dotyczy art. 10 ust. 1 pkt 2,

   2) ust. 3 - w zakresie, w jakim dotyczy art. 10 ust. 1 pkt 4.

1. Dokonywanie obrotu dewizowego jest dozwolone, z zastrzeżeniem  ograniczeń:

   1) określonych w art. 9, w zakresie których nie udzielono zezwoleń     dewizowych, o których mowa w art. 5,

   2) wprowadzonych na podstawie art. 10.

3. Ograniczeń określonych w art. 9 nie stosuje się do obrotu dewizowego,  o ile jedną z jego stron jest bank lub inna instytucja finansowa,  prowadząca działalność pod nadzorem władz nadzorczych, uprawnionych, na  podstawie odrębnych przepisów, do sprawowania nadzoru nad określonymi  instytucjami finansowymi.

4. Swoboda obrotu dewizowego z zagranicą wynikająca z ustawy nie narusza  ograniczeń w jego dokonywaniu wynikających z innych ustaw.

5. Dokonywanie obrotu dewizowego z zagranicą odbywa się z uwzględnieniem  obowiązków i zasad postępowania określonych w ustawie, o ile z  przepisów wydanych na jej podstawie, zezwolenia dewizowego lub  przepisów regulujących działalność organów lub podmiotów wymienionych w  ust. 2 i 3 nie wynikają odrębne obowiązki lub zasady postępowania.

Podobne prace

Do góry