Ocena brak

Zasada niedyskryminacji i ochrony praw człowieka

Autor /Kazik Dodano /21.07.2011

Podstawy prawne:

  • Art. 12 TWE – zawiera zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową

  • Art. 39, 43 oraz 49-50 – szczególny zakaz dyskryminacji w ramach swobodnego przepływu osób

  • Art. 137 i 141 – jednakowe traktowanie kobiet i mężczyzn w zakresie możliwości na rynku pracy i traktowania w pracy, w szczególności zasadę jednakowego wynagrodzenia za tę samą pracę

  • Art. 34 ust. 2 – zakaz dyskryminacji między producentami lub konsumentami w dziedzinie rolnictwa

  • Art. 13 – nie zawiera wyraźnego zakazu dyskryminacji , ale upoważnia instytucje do podejmowania działań w celu zwalczania dyskryminacji,

  • Przepis ten (art. 12 TWE) został uznany za ogólną zasadę prawa UE.

Treścią zasady niedyskryminacji jest zakaz zróżnicowanego traktowania podmiotów znajdujących się w tej samej lub podobnej sytuacji, jeżeli zróżnicowanie to jest arbitralne i nieuzasadnione. Zatem zasada nie będzie miała zastosowania w przypadkach, gdy różne traktowanie jest uzasadnione ze względu na obiektywne kryteria.

Zakaz dotyczy zarówno dyskryminacji jawnej jak i ukrytej

Zasada niedyskryminacji:

  1. Oznacza, że podobne sytuacje muszą być traktowane podobnie, chyba, że jest to nieuzasadnione, odmienne sytuacje muszą być odmiennie traktowane, chyba, że jest to nieuzasadnione

  2. Jest naruszona przez różnice w traktowaniu podobnych sytuacji

  3. Dyskryminacja może być:

  • Bezpośrednia – jawna – wynika z przepisów, z treści aktu prawnego

  • Pośrednia – ukryta – przepisy stosują z pozoru obiektywne, neutralne kryteria, w rzeczywistości powoduje to dyskryminację

  • Odwrotna – gdy państwa członkowskie przyznają swoim obywatelom mniej korzystne traktowanie

  1. Zakazane podstawy dyskryminacji to np.:

Ochrona Praw Człowieka:

Akty prawne:

Instytucje i prawo Unii Europejskiej J. Barcz, M. Górka, A. Wyrozumska

Podobne prace

Do góry