Ocena brak

Zasada biurokratyzmu w administracji

Autor /Adolf Dodano /11.08.2011

Zasada biurokratyzmu pojawiła się w okresie monarchii absolutnej w związku z potrzebą specjalizacji i fachowości aparatu urzędniczego, na którym opierał się zarząd państwem. Stanowiła ona hierarchiczną organizację, opartą na zależności służbowej między zwierzchnikiem a podwładnym. Cechę charakterystyczną stanowiło pobieranie przez urzędników ( personel ) stałego wynagrodzenia pieniężnego. Samo pojęcie biurokratyzmu sformułowane zostało we Francji w 1747 roku.

Wiązał się ono początkowo z systemem biuralizmu, czyli oparcia administracji na biurach złożonych z urzędników. Biurokracja w znaczeniu funkcjonalnym oznaczała zatem rządy urzędników .W znaczeniu podmiotowym biurokracja wiązała się ściśle z pojawieniem się warstwy zawodowych funkcjonariuszy- tzw. Korpusu urzędniczego .Biurokratyzm łączył się ściśle z centralizmem i hierarchiczną strukturą władz. Jego pojawienie się uznawane było za charakterystyczną cechę nowoczesnej organizacji. Dziś kojarzone jest w języku  potocznym z wadami administracji. Niemiecki uczony Max Weber sformułował neutralne rozumienie biurokracji.

Przypisywał on idealnemu systemowi biurokratycznemu następujące cechy:

a) zawodowy charakter administracji,

b) specjalizację w załatwianiu określonych kategorii spraw,

c) hierarchiczność struktury władzy ,

d) tworzenie norm generalnych .

Przyjęcie tego systemu pociągało za sobą konieczność zatrudnienia przez aparat administracyjny coraz większej liczby zawodowych urzędników , co prowadziło do powstania korpusu państwowej służby cywilnej. 

Podobne prace

Do góry