Ocena brak

Zarządzenia cesarskie

Autor /Oktawia Dodano /18.04.2013

Cesarz Leon III, władca silnej ręki, utalentowany wódz i dyplomata, podjął wewnętrzną reformę państwa,której utrwaleniu służył nowy kodeks prawa z 740 roku. W reformie nie pominięto życia kościelnego.Cesarz wezwał ludność już w 726 roku do zaniechania czci obrazów, prawdopodobnie na propozycjęprzebywających w stolicy biskupów mało-azjatyckich, a może wskutek trzęsienia ziemi, co wielu ludziuznawało za znak Bożego gniewu z powodu bałwochwalstwo obrazów.

Usunięto wówczas słynny wizerunekChrystusa z bramy pałacowej, czym wywołano szczególne wzburzenie ludu. W zamieszkach poniosłośmierć kilku żołnierzy, ukarano więc sprawców tumultu chłostą, wygnaniem, lub karami pieniężnymi.Patriarcha Germanos protestował u cesarza, wywołując jego niezadowolenie, lecz na razie pozostawionogo na urzędzie. W Grecji doszło do powstania przeciw władzy cesarskiej. Niektórzy historycyłączą ten bunt z reakcją ludności na wystąpienie Leona III przeciw obrazom, zdaje się jednak, że nie byłozwiązku przyczynowego między obu wydarzeniami, natomiast powstanie w Grecji mogło odwlec na jakiśczas zaostrzenie ikonoklazmu.

Cesarz nie zaprzestał starań o pozyskanie dla niego patriarchy Germanosai papieża Grzegorza II. Negatywny wynik tych usiłowań nie powstrzymał go od wydania edyktu(17.01.730), którym rozpoczął formalną walkę z czcią obrazów. Teologiczne uzasadnienie edyktu ograniczałosię do stwierdzenia, że kult obrazów jest bałwochwalstwem.

Podobne prace

Do góry