Ocena brak

Zapobieganie przeciążeniom w czasie stania

Autor /endriu Dodano /19.12.2012

Wbrew temu, co się popularnie sądzi, człowiek spędza stosunkowo mało czasu w nieruchomej pozycji stojącej. Są to sytuacje raczej wyjątkowe, np. w kościele, w kolejkach, w wojsku, w czasie oficjalnych przyjęć. Najczęściej pozycja stojąca współistnieje z innymi ruchami: schylaniem się, poruszaniem, przestępowaniem, pracą rękoma, pracą przy maszynach lub z czynnościami domowymi. Jeżeli jednak sytuacja lub wykonywany zawód tego wymagają, a okoliczności na to pozwalają, przeciążeniom spowodowanym długotrwałą pozycją stojącą można zapobiegać w sposób następujący:

Napinać okresowo mięśnie nóg.

Podczas długotrwałego stania, co kilka minut, napiąć po kolei wszystkie mięśnie nóg, utrzymując napięcie w każdej grupie przez 3-5 sekund.

Stać na nodze „stojnej".

Wskazanym jest uświadomienie sobie, którą nogę mamy tzw. stojną, czyli podświadomie wybieraną do wspierania się na niej przy dłuższym staniu. Z reguły każdy człowiek ma jedną z kończyn lepiej przystosowaną do znoszenia obciążeń statycznych w pozycji stojącej. Prostym testem dla oznaczenia, która to noga, jest przypomnienie sobie, jak ustawiamy stopy podczas ślizgania się po lodzie. Z reguły przy każdym powtórzeniu wysuwamy do przodu tą samą stopę. Noga zostająca z tyłu jest nogą „stojną". A więc podczas czynności w pozycji stojącej powinniśmy starać się stać na tej właśnie, lepiej przystosowanej do stania nodze, drugą uginając lub opierając nieco wyżej na stopniu czy poprzeczce (ryc. 4. 1.). Podparcie ugiętej w kolanie nogi odciąża kręgosłup w czasie stania oraz umożliwia bezpieczne wykonywanie pracy nawet w przodopochyleniu tułowia.

Podpierać tułów w czasie pracy.

Podczas pracy stojącej, kiedy to tylko możliwe, zalecane jest wykorzystywanie zewnętrznych sposobów odciążania kręgosłupa. Stojąc należy oprzeć się plecami o ścianę, pośladkami o wysoki taboret, czołem np. o wiszącą szafkę, a także podeprzeć barkiem lub jedną ręką podczas wykonywania czynności w nieznacznym przodopochyleniu.

Dbać o prawidłowe obuwie.

Buty do pracy stojącej winny być wygodne, wykonane z naturalnych lub przepuszczających powietrze materiałów. Powinny mieć szeroki, amortyzujący obcas i dobrze stabilizować staw skokowy. W butach używanych do stania należy unikać wysokich obcasów, wymuszają bowiem one pogłębienie lordozy lędźwiowej, powodują przykurcz mięśni biodrowo-lędźwio-wych i przeciążają odcinek lędźwiowy kręgosłupa.

Zmieniać pozycję pracy.

Praca w pozycji stojącej wymaga co 20 - 25 minut krótkotrwałej przerwy celem zmiany pozycji ciała. W tym czasie należy przysiąść, przejść się, wykonać kilka przysiadów, a nawet, jeśli są ku temu warunki, położyć się i unieść nogi do góry.

Wyrównywać różnice w długości kończyn dolnych.

Niewielkie różnice długości kończyn dolnych, rzędu 1-1,5 cm, są często spotykane u człowieka. Zaburzają one statykę kręgosłupa. Skutkiem tego jest skośne ustawienie miednicy i niesymetryczne napięcie mięśni tułowia i kończyn. To z kolei powoduje powstawanie znaczących przeciążeń kręgosłupa podczas wykonywania czynności w pozycji stojącej, jak również w trakcie poruszania się.

Orientacyjnie można zbadać długość nóg poprzez dokonanie pomiaru centymetrem krawieckim w następujący sposób. W pozycji leżącej, lub stojącej, , mierzy się odległości pomiędzy pępkiem lub kolcem biodrowym górnym a kostką przyśrodkowa stopy i porównuje po obu stronach. Jeżeli pomiar na obu kończynach, powtarzany kilkakrotnie w ciągu dnia, wykazuje utrzymywanie się różnicy długości, należy zwrócić się do lekarza ortopedii lub rehabilitacji, który dokona bardziej dokładnego badania i określi wielkość i przyczynę różnicy. W części przypadków konieczne będzie zastosowanie do obuwia podkładki pod piętę, wyrównującą długość krótszej kończyny. Ważne, aby podkładki wkleić na stałe do wszystkich butów, także domowych, a nie tylko do jednej wybranej pary.

Podobne prace

Do góry