Ocena brak

Zapobieganie przeciążeniom podczas jazdy samochodem i innymi środkami komunikacji

Autor /endriu Dodano /20.12.2012

Przeciążenia kręgosłupa będące skutkiemjazdy samochodem oraz innymi środkami komunikacji wynikają z następujących mechanizmów:

• długotrwałego przebywania w jednakowej pozycji siedzącej, z niewielkimi możliwościami jej zmiany;

• częstych, nagłych przyspieszeń i hamowań;

• wstrząsów i mikrowstrząsów spowodowanych jazdą;

• napięcia psychicznego podświadomie powodującego skurcz i napięcie mięśni „stresowych" kręgosłupa (w przypadku kierowania pojazdem);

• nieprawidłowego wsiadania, a zwłaszcza wysiadania z samochodu po długotrwałej jeździe;

• nagłych zmian temperatury, przegrzaniajak i przechłodzenia ciała.

Powyższe mechanizmy dotyczą zarówno kierowców, jak i pasażerów, przy czym kręgosłup kierowcy bardziej cierpi z powodu przymusowej pozycji i stresu, a lepiej toleruje zmiany tempa jazdy, zaś kręgosłup pasażerów odwrotnie. Zjawiska te nasilają się w miarę trwania czasu jazdy, bowiem zmęczony układ mięśniowy „wyłącza" swoją kontrolę nad pozostałymi częściami kręgosłupa. Przeciążenia dynamiczne (spowodowane ruchem) i statyczne (spowodowane unieruchomieniem ciała) są wtedy bezpośrednio przenoszone na układ więzadłowy i kostno-stawowy kręgosłupa. Poza czasem jazdy, wielkość przeciążeń zależy od jej sposobu (szarpnięcia, hamowania), a także od klasy samochodu. Odgrywa tu rolę zawieszenie samochodu, rodzaj fotela i możliwości jego przystosowania do indywidualnych cech użytkownika, wreszcie stopień zużycia pojazdu. Ogólnie, im gorszej klasy samochód, im bardziej wyeksploatowany, tym możliwość przeciążeń kręgosłupa większa. Szczególne spustoszenia w kręgosłupie kierowców powodują niskiej klasy samochody ciężarowe, autobusy i furgonetki (złe resorowanie, złe fotele, drgania silnika, pokonywanie długich tras bez przerw i odpoczynków itp.).

Podobne przeciążenia występują u pasażerów w trakcie podróży publicznymi środkami lokomocji, zarówno na długich trasach (autobus, pociąg), jak i w ruchu miejskim (autobus, tramwaj, trolejbus). Aby możliwie skutecznie wyeliminować przeciążenia związane z jazdą środkami komunikacji i uczynić jazdę bezpieczną dla kręgosłupa, należy zastosować się do niżej przedstawionych uwag.

Zalecenia dla kierowcy:

•jeździć samochodem ze sprawnym zawieszeniem i dobrym, nie zużytym fotelem;

• posiadać maksymalnie wielostronne możliwości regulacji fotela: przesuwania do przodu i tyłu, ustawienia kąta pochylenia oparcia i siedzenia, podnoszenia i opuszczania wysokości siedzenia, przesuwania zagłówka w górę i do przodu, itd.;

• uregulować fotel indywidualnie do swoich wymiarów, aby umożliwiał on siedzenie w takiej pozycji, by uda były możliwie w poziomie, a kąty pomiędzy tułowiem a udami oraz podudziami a udami wynosiły mniej więcej jednakowo po około 110-130°;

• ustawić fotel w takiej odległości od kierownicy, aby stawy łokciowe były lekko ugięte (30-45°). Niekorzystnejest ustawienie fotela zarówno zbyt bliskie, jak i zbyt dalekie. Jazda z zupełnie wyprostowanymi rękami powoduje wysuwanie głowy i barków do przodu, co przeciąża kręgosłup szyjny. Jazda ze zbytnio ugiętymi stawami biodrowymi i kolanowymi wygina kręgosłup lędźwiowy do tyłu (znosi lordozę) i przeciąża odcinek lędźwiowo-krzyżowy;

ustabilizować w maksymalny sposób tułów poprzez głębokie wciśnięcie pośladków w oparcie, podparcie rąk w lekkim ugięciu na kierownicy i odpowiednie uregulowanie zagłówka. Zagłówek winien być wysunięty do przodu w stosunku do oparcia fotela i sięgać poniżej potylicy, podpierając lordozę szyjną.

Przy skłonnościach do bólów lędźwiowych lub w przypadku konieczności jazdy podczas napadu bólów należy:

• przypiąć się mocno pasem i zablokować w napięciu mechanizm bezwładnościowy tak, aby pas stabilizował tułów;

• robić przerwy w podróży, tym częstsze, im niższej klasy jedziemy samochodem, (w przypadku Fiata 126 przerwy powinny być przynajmniej co godzinę);

• w czasie odpoczynku w podróży nie wykonywać gwałtownych zamachowych ruchów, skłonów, skoków. Najbezpieczniej napięte mięśnie rozluźnić i dokonać ich „rozruchu" poprzez świadome, naprzemienne napinanie i rozluźnianie po kolei wszystkich grup mięśniowych kończyn i tułowia, bez wykonywania ruchów w stawach. Dopiero po takim przygotowaniu można bezpiecznie wykonywać ruchy bardziej intensywne;

• stosować specjalne podpórki z gąbki celem podparcia lordozy lędźwiowej, jeżeli nie zapewniają tego fotele fabryczne, ;

• unikać nagłych zmian temperatury. Dotyczy to zarówno otwierania okien w trakcie jazdy nagrzanym samochodem, wysiadania z rozgrzanego samochodu przy niskiej temperaturze otoczenia, jak i wsiadania do klimatyzowanego pojazdu w czasie upałów. Najlepiej, zawsze starać się kręgosłup stopniowo adaptować do konieczności zmiany temperatury otoczenia.

• wysiadając z samochodu, szczególnie po dłuższej jeździe, przenieść obie nogi na zewnątrz, postawić stopy na ziemi, rękami uchwycić za części karoserii, przy ich pomocy unieść pośladki i wstać, . Podobne czynności, w odwrotnej kolejności, należy stosować przy wsiadaniu.

Podobne prace

Do góry