Ocena brak

Zapalenie płuc

Autor /podlewaczka Dodano /15.02.2013

Obraz kliniczny i leczenie. „Torująca” rola wirusów w powstawaniu gronkowcowego zapalenia płuc jest najczęstszym mechanizmem patogenetycznym. Dotyczy to szczególnie wirusa odry i wirusa grypy. Powstaniu zapalenia płuc towarzyszy nagłe zwiększenie się temperatury ciała, pogarszanie się stanu zdrowia niemal z godziny ną godzinę, duszność i sinica przy niewspółmiernie nikłych objawach opukowych i osłuchowych. Objawy te występują dopiero w dalszym przebiegu choroby i są różnie nasilone. Cechą charakterystyczną gronkowcowych zapaleń płuc są mnogie nacieki z tendencją do szybkiej destrukcji i tworzenia ropni. Podobne objawy kliniczne i radiologiczne mogą jednak być wywołane przez niektóre zakażenia bakteriami Gram-ujemnymi. Powstawanie w przebiegu choroby pęcherzy rozedmowych uważane bywa za objaw wskaźnikowy etiologii gronkowcowej, co jednak jest niezupełnie ścisłe — podobne pęcherze można spotkać w zakażeniach pałeczką ropy błękitnej i pałeczką okrężnicy. Zawsze należy obawiać się pęknięcia takiego pęcherza, powstania ropniaka opłucnej i wentylowej odmy samoistnej.

Rozpoznanie gronkowcowego zapalenia płuc wymaga potwierdzenia bakteriologicznego z plwociny, a także ze krwi (co jest w ok. 20% przypadków możliwe). Opadanie krwinek jest znacznie przyspieszone, we krwi obwodowej stwierdza się hiperleukocytozę obojętnochłonną z przesunięciem obrazu w lewo.

Leczenie powinno być rozpoczęte jak najszybciej, bez oczekiwania na wyniki badań bakteriologicznych. Szczegóły zostaną pokrótce podane poniżej (posocznice gronkow-cowe).

 

Podobne prace

Do góry