Ocena brak

Zapalenia pochodzenia bakteryjnego

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Są mniej częste niż pourazowe i zazwyczaj obejmują kaletki głębokie.

W zapaleniach bakteryjnych rozróżnia się zapalenia ostre ropne - współistniejące np. z drążącymi ranami (z uwagi na istniejące niekiedy połączenia kaletki ze stawem jest możliwość zakażenia stawu); oraz zapalenia przewlekłe pochodzenia bakteryjnego bądź gruźliczego czy kiłowego (zapalenia gruźlicze często towarzyszą zapaleniom pochewek ścięgien). Z innych czynników etiologicznych wymienić należy zapalenie wielostawowe, dnę i choroby zwyrodnieniowe.

Dolegliwości są typowe, przeto w przypadku zajęcia kaletki powierzchniowej badanie kliniczne pozwala z reguły na postawienie rozpoznania. Stwierdza się zazwyczaj obrzęk o różnym nasileniu, na poziomie chorej kaletki, zmienny lub trwały (oznaki zapalenia nierzadko są mało widoczne). Podczas badania pal-pacyjnego można wyczuć w obrzmiałych kaletkach drobinki typu ziarenek ryżu, powstałe w wyniku wytrącania się włóknika. Ruchy kończyny są częściej utrudnione niż bolesne. Niekiedy, z powodu wylewów krwawych, uszkodzona kaletka może mieć twardą, guzowatą konsystencję.

Badania radiologiczne wykazują niekiedy wyrośl kostną oraz zwapnienia w obrębie samej kaletki lub przylegającego ścięgna.

Sytuacja jest trudniejsza w przypadku zajęcie kaletek głębokich, gdyż chory nie może dokładnie sprecyzować umiejscowienia bólu, zaś badający zajętej struktury anatomicznej. W każdym przypadku konieczne są badania laboratoryjne i radiologiczne w celu wykluczenia schorzeń układowych oraz innych uszkodzeń kostnych i stawowych.

Przede wszystkim należy chorą kończynę unieruchomić w opatrunku gipsowym lub na szynie; niekiedy wystarcza zawieszenie kończyny na temblaku czy po prostu położenie chorego do łóżka. Jednocześnie wskazane jest miejscowe stosowanie okładów przeciwzapalnych. W zakażeniach bakteryjnych konieczne jest stosowanie antybiotyków i ogólne podawanie leków przeciwzapalnych. Przewlekłe i bakteryjne zapalenie kaletek położonych głęboko można z powodzeniem leczyć za pomocą fizyko- i radioterapii-, promienie ultraczerwone, diatermia, promieniowanie krótkofalowe, naświetlania promieniami X.

W zakażeniach ostrych, przebiegających burzliwie niezbędna jest aspiracja zawartości kaletki i badanie w kierunku antybiotykoopomości.

Niekiedy konieczne jest szerokie nacięcie i drenowanie zmiany. Wycięcie zmienionych chorobowo kaletek dokonuje się dopiero po uspokojeniu stanu ostrego i przejściu procesu w stan przewlekły.

W zapaleniach kaletek dodatkowych, rozwijających się na podłożu mechanicznego drażnienia (bez czynnika bakteryjnego), można stosować miejscowo kortykosteroidy. zazwyczaj konieczne jest w tych przypadkach leczenie przyczynowe - wycięcie wyrośli, korekcja zaburzonej osi kości (np. paluchy koślawe) itp. zabiegi.

Do góry