Ocena brak

Żankiel zwyczajny

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, tylko w górze słabo rozgałęziona, 20-60 cm wysokości. Liście odziomkowe zimozielo-ne, dłoniasto 3-5--dzielne, odcinki klinowate grubo zazębione, długoogonkowe -w przeciwieństwie do prostszych, mniejszych i prawie siedzących liści łodygowych. Białe lub jasnoróżowe kwiaty siedzące lub na krótkich szypułkach zebrane w główkowate, gęste baldaszki. Owoc kulisty lub jajowaty, gęsto kolczasty. Krótkie, brunatne kłącze obrośnięte cienkimi, nitkowatymi korzeniami.  

Siedlisko: Cieniste mieszane lasy liściaste, przede wszystkim bukowe, ale także dębowe, rzadziej - mieszane lasy szpilkowe; chętnie na wilgotnych glebach gliniastych zasobnych w wapń; do wysokości 1600 m n.p.m.; w Tatrach maksymalnie do 1160 m n.p.m. Na silnie zacienionych glebach leśnych żankiel stanowi nierzadko jedyne zioło kwitnące wczesnym latem.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Niemczech na ogół rozproszony, w obszarach o podłożu wapiennym nawet pospolity; w Polsce dość pospolity po regiel dolny.

Okres kwitnienia: Od maja do lipca.

Substancje zawarte w roślinie: Około 12% saponiny, garbniki i gorycze, olejki eteryczne, kwas rozmarynowy, alantoina i cukier.

Zastosowanie i działanie: Środek gojący rany i tamujący krew (szczególnie - płuca, wspomagający przy gruźlicy); stosowany wewnętrznie i zewnętrznie.

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Sa-niculae): 2 LH jako napar. WLH: Sanicula europaea (świeże kwitnące ziele); spagyrik.

Termin zbioru: Od kwietnia do czerwca.

Podobne prace

Do góry