Ocena brak

Zakrzepica żyły pachowej i podobojczykowej

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Choroby układu żylnego rzadko są przyczyną bólów barku; najczęściej mamy do czynienia z zakrzepicą żyły pachowej i podobojczykowej.

Objawy

Choroba może rozpocząć się nagłym i ostrym bólem pachy, ale o wiele częściej dolegliwości pojawiają się przy posługiwaniu kończyną i przybierają postać kurczów mięśni, szybkiej jej męczliwości oraz uczucia osłabienia i wzmożonego ciężaru (tzw. claudicatio intermitens venosa).

Zazwyczaj pojawia się rozległy obrzęk kończyny i zasinienie skóry (tzw. żylna marmurkowatość skóry). W przypadku choroby trwającej długo obrzęk może być nawet niewielki. Przy uniesieniu kończyny nad poziom głowy rozdęte żyły opróżniają się wolniej niż zdrowej kończyny przeciwstawnej.

O rozmiarach decyduje flebografia, która wykazuje umiejscowienie i stopień uniedrożnienia zajętych żył.

Spontaniczna zakrzepica żyły pachowej i podobojczykowej (zespół Paget-Schroetter) występuje zazwyczaj u osób młodych i zdrowych (poniżej 40 r. ż.), głównie u mężczyzn (ponad 2/3 pacjentów), przy czym zajęciu ulega kończyna dominująca.

Postępowanie

We wczesnym okresie choroby (48-72 godz.) leczenie polega na stosowaniu leków trombolitycznych i rokowanie jest dobre. Równorzędne miejsce w leczeniu zajmuje chirurgiczne usunięcie skrzepu.

Gdy leczenie podejmowane jest później, stosuje się leki obniżające krzepliwość krwi przez okres 2-3 lat, unoszenie kończyny i jej bandażowanie.

Jeśli zastosowane leczenie nie umożliwi rozwoju skutecznego krążenia obocznego umożliwiającego podjęcie pracy, w grę wchodzi leczenie operacyjne {by pass).

Dla całości opisu dodać należy, że pierwotny zakrzep tętnicy pachowej i podobojczykowej jest rzadką jednostką chorobową. Razem z trombektomią zazwyczaj usuwa się I żebro celem zniesienia ucisku na żyłę podobojczykową. Większość chorych zgłasza się jednak zbyt późno by można było cokolwiek zrobić.

 

Podobne prace

Do góry