Ocena brak

Zakres studiów na kierunku pedagogika specjalna - Treści programowe

Autor /Serafin Dodano /01.09.2011

Uchwała nr 289/96 zawiera także treści programowe ze wszystkich przedmiotów: kształcenia ogólnego, podstawowych oraz kie­runkowych, zawodowych i specjalizacyjnych, a zatem dyplomy ukończe­nia studiów na kierunku studiów pedagogika specjalna powinny być porów­nywalne. Oznacza to, że absolwent kierunku pedagogika specjalna, bez względu na to, jaką uczelnię ukończył, powinien reprezentować ten sam zakres wiedzy i umiejętności, jeżeli chodzi o przedmioty ogólne, podstawowe oraz kierunkowe, zawodowe i specjalizacyjne, które stanowią aż 3/5 ogólnego wymiaru godzin w trakcie studiów. Fakt ten ułatwia także uznawanie dyplomu ukończenia studiów na kierunku pedagogika specjalna przez inne państwa.

Ze zrozumiałych względów przytaczamy tylko treści programowe, przedmiotów kierunkowych, zawodowych i specjalizacyjnych.

  1. Biblioterapia. Terapeutyczny wpływ książki w procesie leczenia, rekonwalescenci i rehabilitacji. Biblioterapia kliniczna i wychowawczo-humanistyczna. Proces biblioterapii: identyfikacja, projekcja, katharsis.

  2. Dydaktyka specjalna. Dydaktyka ogólna a dydaktyka specjalna. Podział dydaktyki specjalnej (dydaktyka korekcyjna, dydaktyka reso­cjalizacyjna, dydaktyka terapeutyczna, oligofrenodydaktyka, surdodydaktyka, tyflodydaktyka). Miejsce i rola dydaktyki specjalnej w szkolnictwie ogólnym (w tzw. kształceniu integracyjnym). Specyfika procesu nauczania i uczenia się osób odchylonych od normy (w na­uczaniu specjalnym). Metody i środki nauczania preferowane w kształceniu osób odchylonych od normy. Zagadnienie efektywności w nauczaniu specjalnym.

  3. Ergoterapia. Podstawowe wiadomości z fizjologii i organizacji pracy. Kompensacyjny i terapeutyczny charakter pracy u osób niepełnospraw­nych i niedostosowanych społecznie. Preferowane techniki w ergoterapii osób niepełnosprawnych i niedostosowanych społecznie. Ekono­miczne aspekty ergoterapii.

  4. Historia kształcenia specjalnego. Stosunek do osób ułomnych (nie­pełnosprawnych) i trudnych od starożytności do XVIII wieku. Poglądy wybitnych osób na temat życia osób niepełnosprawnych. Rola i znaczenie haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej w kształtowaniu się poglądów na życie osób niepełnosprawnych. Rozwój instytucjonal­nego kształcenia i opieki osób niepełnosprawnych i wykolejonych społecznie w XIX i XX wieku w Europie, ze szczególnym uwzględ­nieniem Polski. Kształcenie pedagogów specjalnych w Polsce od 1922 r. Czołowi pedagodzy specjalni w Polsce.

  5. Kinezyterapia. Odchylenia od normy w budowie i postawie ciała. Systematyka i metodyka ćwiczeń korygujących poszczególne partie mięśniowe i funkcje organizmu. Próby wydolnościowe organizmu oraz sprawności fizycznej.

  6. Logopedia. Budowa i czynności aparatu mowy. Kształtowanie się mowy dziecka w zależności od przebiegu rozwoju psychofizycznego dziecka. Etiologia i klasyfikacja zaburzeń mowy. Diagnostyka i tera­pia logopedyczna. 

  7. Metodologia badań w pedagogice specjalnej. Swoiste cechy osób niepełnosprawnych (sytuacja, diagnoza, terapia, populacja) jako przedmiot badań naukowych. Elementy warsztatu empirycznego: ty­py badań empirycznych, rodzaje i techniki obserwacji, narzędzia po­miaru (ankieta, kwestionariusz, test), zasady ilościowej i jakościowejinterpretacji wyników, podstawowe pojęcia statystyki opisowej i in­dukcyjnej. Studium indywidualnych przypadków jako źródło pozna­nia rozwoju, rehabilitacji i karier osób niepełnosprawnych. 

  8. Muzykoterapia. Rola terapeutyczna muzyki. Programy muzyczne o charakterze pobudzającym, tonizującym i relaksacyjnym. Konstru­kcja i przebieg seansów muzykoterapeutycznych, w zależności od ro­dzaju choroby bądź niepełnosprawności.

  9. Patologia ogólna. Zdrowie a choroba, konsekwencje choroby dla człowieka, wyzdrowienie. Śmierć jako naturalna konsekwencja życia prawo do godnego umierania. Patologia poszczególnych układów (or­ganów). Zaburzenia przemiany węglowodanowej, tłuszczowej, białko­wej, wodnej i mineralnej. Zmiany postępowe, zapalenia i nowotwory. 

  10. Patologia społeczna. Rozwój cywilizacji a dewiacje społeczne. Bezro­bocie jako problem społeczny. Determinanty oraz rozwój alkoholi­zmu i narkomanii w Polsce; prostytucja homoseksualna. Rozwody wPolsce i ich skutki społeczne. Człowiek w sytuacji trudnej; rozmiary zjawiska samobójstw w Polsce.

  11. Pedeutologia. Nauczyciel jako zawód (kształcenie, status prawny). Osobowość nauczyciela (struktura, potrzeby i poczucie kontroli). Pe­dagog specjalny (zadania, predyspozycje, kształcenie, osobowość). Problemy deontologiczne zawodu pedagoga specjalnego. Badania nad zawodem pedagoga specjalnego. Pedagogika specjalna. Przedmiot i zakres pedagogiki specjalnej. Re­lacje pedagogiki specjalnej z innymi dyscyplinami naukowymi. Roz­miary zjawiska niepełnosprawności w populacji generalnej i mło­dzieżowej. Zasady i metody pracy pedagogicznej z osobami odchylonymi od normy. System kształcenia specjalnego w Polsce na tle systemów w innych państwach. Subdyscypliny pedagogiki spe­cjalnej. Postawy społeczne wobec niepełnosprawnych (deontologia w praktyce), idea integracji osób niepełnosprawnych ze społeczeń­stwem. Problemy osób niepełnosprawnych dorosłych funkcjonują­cych samodzielnie, w rodzinach i wspólnotach. 

  12. Psychiatria i psychopatologia dzieci i młodzieży. Podstawowe dynamizmy życia psychicznego. Zaburzenia podstawowych procesów psychicznych. Etiologia i patogeneza chorób: nerwice, psychopatie,charakteropatie, psychozy, zespół wodogłowia, mózgowe porażenie dziecięce, padaczka, zespoły depresyjne, schizofrenia dziecięca. Za­burzenia zachowania dzieci szkolnych. Nerwice, psychozy i agresjaw okresie dojrzewania. 

  13. Psychologia kliniczna. Koncepcje związku między funkcjami ustro­jowymi i psychicznymi. Koncepcje potrzeb, uczenia się, wymiany sy­stemowe. Ego i warunki patologii jego rozwoju. Patologia osobowo­ści w ujęciu humanistycznym. Zaburzenia funkcji percepcyjnych, zaburzenia emocjonalne, w kształtowaniu się funkcji „ja", w zachowaniu społecznym. Problemy rozwoju seksualnego. Funkcje symptomów:przystosowawcza, komunikacyjna, katarktyczna, dekompensacyjna. 

  14. Psychoterapia. Zadania psychoterapii w zależności od stanu psychi­cznego, emocjonalnego i osobowości jednostki. Psychoterapia indy­widualna i grupowa, dyrektywna i nie dyrektywna, bezpośrednia i po­średnia, powierzchowna i głęboka. 

  15. Rehabilitacja przez twórczość. Wykorzystanie możliwości rehabili­tacyjnych tkwiących w procesie tworzenia dzieła oraz kontaktów ze sztuką. Doskonalenie własnych sprawności jako technik kompensacyjno-terapeutycznych osób niepełnosprawnych i niedostosowanych społecznie. 

  16. Ustawodawstwo społeczne. Ustawodawstwo społeczne wśród in­nych norm prawnych. Deklaracja Praw Dziecka. Rodzice a dzieci oraz dzieci a rodzice w świetle kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.Nieletni w świetle kodeksu karnego i kodeksu postępowania cywil­nego. Regulacje prawne: o postępowaniu w sprawach nieletnich, o wychowaniu w trzeźwości i o zapobieganiu narkomanii. Przedmioty z zakresu specjalności oraz ich treści programowe ustala rada wydziału. To te treści głównie będą decydować, czy absolwent będzie dobrze notowany na edukacyjnym i rehabilitacyjnym rynku pracy.

Podobne prace

Do góry