Ocena brak

Zakres przedmiotowy ustawy antymonopolowej

Autor /Paige Dodano /15.04.2011

 

Na zakres przedmiotowy ustawy antymonopolowej składają się przepisy określające cel ich ustanowienia, wyznaczające stany faktyczne, przepisy przeciwko którym skierowane są przepisy ochronne, przepisy określające metody przeciwdziałania i zwalczania praktyk monopolistycznych oraz określające przedmiotowy zakres wyłączeń spod działania ustawy.

Podstawową zasada gospodarki rynkowej jest konkurencja, która zajmuje szczególne miejsce w grupie celów ustawy, opierającej się na założeniu, iż reguły gospodarki w sposób efektywny dla całej gospodarki działają w systemie, w którym istnieje właśnie konkurencja na rynku. Cele te to rozwój konkurencji, ochrona podmiotów gospodarczych narażonych na stosowanie praktyk monopolistycznych oraz ochrona interesów konsumentów.

Ustawa chroni zarówno interes publiczny jak i konkurenta oraz konsumenta. Nie definiuje przy tym pojęcia praktyk monopolistycznych, którego to określenia używa się wobec grupy przepisów określających istotę i zakres stanów faktycznych stanowiących naruszenie chronionych przez ustawę dóbr. Definicja ta choć potrzebna, to jednak nie jest konieczna, ponieważ na podstawie ustawy można wskazać rodzaje praktyk monopolistycznych, objętych jej regulacją. W szczególności zaliczyć można do nich:

  • zwalczanie praktyk monopolistycznych polegających na zawieraniu porozumień ograniczających konkurencję;

  • zwalczanie praktyk monopolistycznych polegających na nadużywaniu pozycji dominującej na rynku;

 

Katalog porozumień monopolistycznych ma charakter otwarty ma to na celu faktyczne przeciwdziałanie wszystkim zachowaniom ograniczającym konkurencję.

Ustawa, w art. 2, zawiera także katalog wyłączeń przedmiotowych zasięgu jej oddziaływania w odniesieniu do praw wyłącznych. Oznacza to, iż ustawa nie zawiera żadnych sektorowych czy branżowych wyłączeń spod jej zastosowania a jedynie nie narusza ona uprawnień wynikających z przepisów dotyczących ochrony własności intelektualnej i przemysłowej, w szczególności przepisów o wynalazczości, wzorach użytkowych i przemysłowych ochronie topografii układów scalonych, oznaczeń geograficznych prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ustawa nie ma zastosowania w ograniczeniach konkurencji wynikających z odrębnych ustaw a także w układach zbiorowych pracy. Ustawę stosuje się natomiast do umów licencyjnych i innych niż umowy praktyk wykonywania praw, o których mowa w art. 2 ust 1 ustawy oraz umów dotyczących informacji technicznych lub technologicznych a również zasad organizacji i zarządzania nie ujawnionych do wiadomości publicznej, do których podjęto niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, jeżeli skutkiem tych umów jest nieuzasadnione ograniczenie swobody działalności gospodarczej stron oraz istotne ograniczenie konkurencji na rynku.

Ustawodawca stoi więc na stanowisku, iż prawa wynikające z własności intelektualnej i przemysłowej nie mogą być podważane na mocy ustawy antymonopolowej ale też respektowanie praw wyłącznych nie może usprawiedliwiać ograniczeń wykraczających poza treść tych praw. Tak więc chroniąc konkurencję zakazuje on wprowadzania do umów licencyjnych określonych klauzul ograniczających swobodę działania licencjobiorcy. Nie zezwala także na zawierane umów ograniczających konkurencję oraz swobodę działalności gospodarczej stron, pomimo faktu, że dotyczą one informacji o charakterze poufnym. Sam fakt poufności nie może być podstawą do ograniczania konkurencji na rynku.

Podobne prace

Do góry