Ocena brak

Zakres podmiotowy ustawy antymonopolowej

Autor /Paige Dodano /15.04.2011

 

Stany faktyczne naruszające lub mogące naruszać wolną konkurencję są zawsze efektem działań lub stanem określonych podmiotów. Generalne określenie kategorii podmiotów, których działanie stanowi przedmiot przeciwdziałania organów antymonopolowych, wyznacza zakres podmiotowy ustawy antymonopolowej.

Art. 1 ustawy stanowi, iż ustawa jest wymierzona przeciwko praktykom monopolistycznym oraz naruszeniom interesów konsumenta przez przedsiębiorców i ich związki, które wywołują lub mogą wywołać skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Określa przy tym, kogo należy rozumieć pod tymi pojęciami i tak pod pojęciem przedsiębiorców należy rozumieć osoby fizyczne i prawne oraz jednostki nie posiadające osobowości prawnej, prowadzące działalność gospodarczą. Działalnością gospodarczą jest zaś zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie , rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły prowadzona zawodowo i na własny rachunek. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie z 19 listopada 1999 r. o działalności gospodarczej. Przez związki przedsiębiorców zaś organizacje zrzeszające te podmioty jak izby, zrzeszenia oraz inne organizacje zrzeszające przedsiębiorców jak również związki tych organizacji.

Ustawa antymonopolowa jedynie posiłkuje się w kwestii rozumienia pojęcia przedsiębiorcy ustawą o działalności gospodarczej, gdyż sama dodatkowo rozszerza to pojęcie na osoby fizyczne , prawne a także jednostki organizacyjne nie p[osiadające osobowości prawnej organizujące lub świadczące usługi o charakterze użyteczności publicznej , które nie są działalnością gospodarcza w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej , przedsiębiorcami są także osoby fizyczne które wykonują zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadza działalność gospodarczą w ramach wykonywania takiego zawodu oraz osoby fizyczne – akcjonariusze lub udziałowcy dysponujący co najmniej 25 % głosów w organach co najmniej jednego przedsiębiorcy lub posiadającą kontrolę nad co najmniej jednym przedsiębiorcą choćby nie prowadziła działalności gospodarczej jeżeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli koncentracji. Warto zauważyć ze krąg podmiotów zobowiązanych do przestrzegania postanowień ustawy jest o wiele bardziej precyzyjnie określony niż miało to miejsce w poprzednio obowiązującej ustawie antymonopolowej z 24 lutego 1990r. co wystawiało tej ustawie wiele krytycznych ocen

Zakresem podmiotowym ustawy objęte są podmioty, które naruszają zakazy lub nakazy przewidziane w ustawie, ponoszą skutki tych naruszeń oraz orzekające w sprawach praktyk monopolistycznych. Tak więc podmioty naruszające postanowienia ustawy i wyczerpujące znamiona praktyk w niej zawarte są adresatami decyzji, które określają ich odpowiedzialność za ich stosowanie. Podmiotom narażonym na stosowanie wobec nich praktyk, ustawa zapewnia możliwość wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania, którego zadaniem jest podjęcie środków zmierzających do przeciwdziałania stanom naruszenia ustawy.

Natomiast organy powołane do orzekania w sprawach naruszeń postanowień ustawy to organy ochrony antymonopolowej tj. Sąd Antymonopolowy i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jednak obok nich działalność orzeczniczą, na podstawie art. 417 Kodeksu postępowania cywilnego, prowadzi Sąd Najwyższy rozpatrując rewizje nadzwyczajne od prawomocnych wyroków Sądu Antymonopolowego, które rażąco naruszają prawo lub interes Rzeczypospolitej Polskiej. Szczególnym organem orzekającym jest także Trybunał Konstytucyjny, którego jak dotychczas jedyne orzeczenie dotyczące zagadnień antymonopolowych stało się podstawą stanowiska Sądu Najwyższego zajętego na tle ustawy antymonopolowej.

Podobne prace

Do góry