Ocena brak

Zakres obowiązywania prawa wspólnotowego

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

Obowiązywanie prawa oznacza, że tylko danego (obowiązującego) prawa należy przestrzegać. Istnieją trzy koncepcje obowiązywania prawa:

  • Koncepcja normatywna- te przepisy, które zostały poprawnie uchwalone i nie zostały uchylone.

  • Koncepcja realistyczna- te przepisy, które są rzeczywiście stosowane przez organy państwowe.

  • Koncepcja aksjologiczna- te przepisy, które są zgodne z wartościami, lub normami wyższymi (nadrzędnymi).

Zakresy obowiązywania prawa wspólnotowego dzielimy na:

  • Podmiotowy (kogo dotyczy; kto jest jego adresatem)

    • Państwa członkowskie, które ratyfikowały traktaty założycielskie- do nich jest ono kierowane;

    • Wszystkie instytucje wspólnotowe

    • Wszystkie osoby fizyczne

    • Wszystkie osoby prawne

Orzecznictwo:

W sprawie van Gend En Loos- Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że prawo wspólnotowe nakłada obowiązki nie tylko na państwa członkowskie, ale również na obywateli tych państw.

  • Niektóre podmioty pozawspólnotowe:

- umowy zawarte przez Wspólnotę państwami trzecimi (np. umowa o utworzeniu EOG)

- umowy stowarzyszeniowe;

- umowy o partnerstwie i współpracy

- umowy handlowe

Przy zawieraniu umów, UE zobowiązana jest do zawierania ich zgodnie z traktatami.

Oddziaływanie prawa państwa UE na państwo trzecie- eksterytorialna skuteczność prawa wspólnotowego:

  • właściwa- prawo wspólnotowe jest stosowane wobec osób fizycznych i prawnych, pomimo tego, ze mają one miejsce zamieszkania, lub siedzibę, poza terytorium Wspólnoty (np. zmowa kartelowa i nałożenie grzywny przez UE)

  • niewłaściwa- stosuje się prawo wspólnotowe w odpowiedzi na dokonywane poza Unią działania, spełniające przesłanki regulacji obowiązujących na obszarze Unii

-państwo trzecie zaczyna stosować prawo Unii, w zamian za co Unia np. obniża mu cła, traktuje je preferencyjnie;

  • Przedmiotowy (czego dotyczy)

  • Prawo Instytucjonalne

Zasady funkcjonowania instytucji i organów UE, podstawowe cele i zasady obowiązujące w prawie UE i jego relacje z innymi systemami prawa;

  • Prawo Materialne

Reguluje działania UE w pozostałych dziedzinach życia społeczno gospodarczego Unii (np. 4 swobody)

  • Terytorialny (gdzie)

Art. 29 Konwencji Wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969- obszar lądowy, powietrzny i morski;

Status terytoriów specjalnych w Traktatach Rzymskich: byłe kolonie, terytoria postkolonialnych mocarstw;

Azory, Madera- nieco inaczej stosowane prawo UE; obywatelstwo Unii (tak), należy do strefy Schengen, unia celna, VAT, rynek wewnętrzny, Euro;

Wyspy Kanaryjskie- poza obszarami związanymi VAT (reszta jak w przypadku Azorów)

Francuskie terytoria zamorskie: Reunion, Gujana Francuska, Martynika, Gwadelupa [brak strefy Schengen, brak VAT-u]

Kraje i terytoria zamorskie- 21 terytoriów specjalnych, posiadających relacje z krajami członkowskimi:

12 z WB (brak Schengen, VAT, Unia celna, euro)

6 z Francji

2 z Holandii (Antyle i Aruba)

1 z Danii (Gren;andia)

Klauzule opt.- out United Kingdom & Ireland [tylko częściowo przyjęto Schengen]

Układy Schengen:

  • kwestia Common Travel Area- umowa między UK a Irlandią o swobodnym przepływie tych dwóch narodowości;

  • inna wizja Schengen- ktoś spoza Schengen może wkroczyć do danego kraju wspólnoty, ale może poruszać się tylko i wyłącznie po jego terytorium;

  • Unia Gospodarcza i Walutowa- na podstawie traktatu z Maastricht WB ma możliwość zachowania funta;

Szwecja- Unia Walutowa- brakspełnionych kryteriów; sprzeciw wyrażony w referendum 2003.

  • Temporalny (w jakim czasie obowiązuje)

Podobne prace

Do góry