Ocena brak

Zakażenie wirusem Epsteina-Barr

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Wirus Epsteina-Barr jest czynnikiem etiologicznym mononukleozy zakaźnej, ale zespół objawów zbliżonych do mononukleozy występuje także w następstwie zakażenia wirusem cytomegalii, HIV oraz zarażenia pierwotniakiem To-xoplasma gondii.

Epidemiologia. Zakażenie powszechne na całym świecie. Do zakażenia dochodzi w wyniku bliskiego kontaktu z osobą wydalającą wirus („choroba pocałunków”), przy czym szczególną rolę w rozprzestrzenianiu się wirusa odgrywa jego bezobjawowa reaktywacja, w przebiegu której osoba bez objawów choroby jest źródłem zakażenia dla osób z najbliższego otoczenia. Okres wylęgania wynosi 2-8 tygodni.

Objawy kliniczne. Długotrwała (kilka tygodni) gorączka, złe samopoczucie, zapalenie gardła ze znacznym powiększeniem migdałków i obrzękiem górnych dróg oddechowych, zaburzającym mowę i niekiedy utrudniającym oddychanie, powiększenie wątroby i śledziony, która łatwo ulega pęknięciu przy najmniejszych nawet urazach, obrzęk wokół oczu powodujący „senny wyraz” twarzy, znaczne powiększenie węzłów chłonnych szyi oraz wysypka zlewna.

która występuje samoistnie lub po zastosowaniu w leczeniu ampicyliny czy amoksycyliny.

Rozpoznanie. W przypadkach pełnoobjawowych rozpoznanie nie nastręcza trudności. Pomocne bywają odchylenia w badaniach laboratoryjnych - leukocy-toza z limfocytozą oraz obecność atypowych aktywowanych limfocytów, zwiększona aktywność aminotransferaz związana z zapaleniem wątroby, dodatni odczyn Paula-Bunnela-Davidsona, oparty na reakcji przeciwciał nieswoistych, a obecnych w surowicy krwi chorego skierowanych przeciwko antygenom krwinek czerwonych barana lub konia. Ponadto wykorzystuje się metody wykrywania przeciwciał przeciwko antygenowi kapsydowemu EBV w klasie IgM w surowicy krwi chorego.

Różnicowanie. Przede wszystkim cytomegalia nabyta, ponadto zakażenie HIV i zarażenie Toxoplasma gondii. Powiększenie wątroby, śledziony i węzłów chłonnych oraz zmiany w obrazie krwi obwodowej mogą nasuwać podejrzenie białaczki.

Powikłania związane są z zaburzeniami drożności dróg oddechowych; ponadto zdarza się pęknięcie śledziony pod wpływem drobnego urazu lub badania przedmiotowego. Rzadziej występuje zapalenie mózgu, opon mózgowo-rdze-niowych oraz niedokrwistość hemolityczną lub hipoplazja czy też aplazja szpiku.

Leczenie. Choroba ma charakter samoleczący się. Najczęściej stosuje się środki przeciwgorączkowe, a w przypadku obrzęku górnych dróg oddechowych, zagrażającego życiu, uzasadnione jest podanie kortykosteroidów.

 

Podobne prace

Do góry