Ocena brak

Zakażenie miejsca operowanego

Autor /makumba Dodano /23.05.2014

Zakażenie miejsca operowanego (chirurgicznego) - ZMO - zastąpiło dawne określenie „zakażenie rany operacyjnej”. Istotną zmianą definicji ZMO jest, poza nazwą, wyodrębnienie trzech grup zakażeń, opartych na kryteriach anatomicznych:

•    Zakażenie powierzchowne to zakażenie, które rozwija się w okresie do 30 dni od zabiegu chirurgicznego, a stan zapalny obejmuje tylko skórę lub tkankę podskórną w okolicy nacięcia.

•    Zakażenie głębokie to zakażenie, które rozwija się w okresie do 30 dni od zabiegu chirurgicznego, jeśli nie stosowano implantów, lub w okresie do 1 roku, jeżeli podczas zabiegu wszczepiono implant i wszczep jest nadal utrzymywany, a stan zapalny dotyczy głębiej położonych tkanek miękkich w okolicy nacięcia (powięzi, mięśni).

•    Zakażenie narządu lub jamy ciała (przestrzeni) to zakażenie, które rozwija się w okresie do 30 dni od zabiegu chirurgicznego, jeśli nie zastosowano implantów, lub w okresie do 1 roku, jeżeli podczas zabiegu wszczepiono implant, a stan zapalny może dotyczyć każdego anatomicznego umiejscowienia w ustroju innego niż miejsce otwierane lub operowane w trakcie pierwotnego zabiegu operacyjnego, z wyjątkiem skóry, tkanki podskórnej, powięzi i mięśni w okolicy nacięcia.

Etiologia Czynniki (czynnik) etiologiczne zakażeń miejsca operowanego mogą być różne. Istnieje ścisła zależność między daną dziedziną chirurgii, miejscem operacji i zastosowaną procedurą operacyjną a prawdopodobieństwem wystąpienia określonego rodzaju czy nawet gatunku czynnika patogennego. Czynnik etiologiczny jest również uzależniony od grupy ZMO (powierzchowne, głębokie, narządowe).

Drobnoustroje powodujące ZMO mogą być pochodzenia endogennego lub egzogennego, chociaż zakażenie miejsca operowanego jest najczęściej spowodowane przez florę własną chorego, znacznie rzadziej przez drobnoustroje pochodzące od innego pacjenta, personelu lub ze środowiska.

Zakażenie miejsca operowanego, które jest drugim co do częstości zakażeniem na oddziałach zabiegowych, stanowi najczulszy wskaźnik jakości pracy oddziału, gdyż jest najczęstszym powikłaniem bezpośrednio związanym z postępowaniem operacyjnym. Prawie wszystkie rany chirurgiczne ulegają zanieczyszczeniu bakteryjnemu, lecz do rozwoju zakażenia dochodzi rzadko. Spowodowane jest to sprawnym działaniem ogólnych i miejscowych mechanizmów odpornościowych chorego oraz prawidłowym stosowaniem około-operacyjnej profilaktyki antybiotykowej (patrz rozdział „Chemioterapia zakażeń bakteryjnych”). Kontaminacja pola operacyjnego bakteriami Gram--ujemnymi w liczbie większej niż 105 na gram tkanki lub cm2 powierzchni oraz bakteriami Gram-dodatnimi w liczbie 103-104 znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zakażenia.

 

Podobne prace

Do góry