Ocena brak

Zagadnienia prawdy

Autor /Nikos Dodano /05.07.2011

Klasyczna definicja prawdy brzmi, że prawda to zgodność myśli z rzeczywistością. Zgodność ta ma nie polega jednak na tym, że owa myśl jest identyczna z rzeczywistością. Myśl ma inną jakość, może być interpretowana jako podobizna rodzaj obrazu rzeczywistości. Powstaje, więc problem jak myśl, która nie jest przestrzenna może by obrazem czegoś, co ma wymiar bryły. Dlatego wielu filozofów odrzuciło klasyczną definicję zastępując ją nową. Twierdzenie prawdziwe to tyle, które czyni zadość kryteriom ostatecznym i nieodwołalnym. A zatem prawda polega na zgodności myśli z owymi nieodwołalnymi kryteriami, dla których krytyczny umysł nie znajduje sposobów obalenia.

Taka koncepcja prawdy przyjmuje różne postacie i tak np. koherencyjna teoria prawdy definiuje prawdę jako zgodność myśli ze sobą. Zgodność, polegająca na tym, że nie popada się z nimi w sprzeczność i daje się włączyć w system, które one tworzą. Powstaje tu jednak problem ram czasowych. Neokantyści dochodzą do wniosku, że prawda to proces nieskończony. Niczego nie można wiedzieć ostatecznie i nieodwołalnie, a każde twierdzenie jest prowizoryczne.

W poszukiwaniu kryteriów prawdy, obok spójności wykazywano powszechną zgodę lub oczywistość.

Inną koncepcją było pragmatyczne kryterium prawdy rozwijane przez kierunek zwany pragmatyzmem – prawda w tym ujęciu utożsamiana jest z użytecznością.

Podobne prace

Do góry