Ocena brak

ZACZAROWANA DOROŻKA, zbiór wierszy i poematów K. I. Gałczyńskiego

Autor /Elwirka Dodano /06.04.2012

ZACZAROWANA DOROŻKA, zbiór wierszy i poematów K. I. Gałczyńskiego, wyd. w Warszawie 1948. Gromadzi utwory publ. od 1946 w czasopismach („Tyg. Powsz.", „Odrodzenie", „Przekrój", „Szpilki"), utrzymane gł. w poetyce groteskowo-satyrycznej, nasycone realiami powojennego życia, pełne odniesień do sytuacji osobistej poety, do autentycznych osób i wydarzeń. Charakterystycznym rysem tomu jest przejście od tonacji depresyjnej (wiersze powst. na wychodźstwie: Ulica Sarg, Notatki z nieudanych rekolekcji paryskich - pełne rozterki, dram. pytań i wątpliwości, powodowanych koniecznością samookreślenia wobec hist. przemian powojennego świata) do radosnego optymizmu, wywołanego powrotem do kraju i bliskich (Powrót do Eurydyki, Liryka, liryka, tkliwa dynamika) i urzeczeniem atmosferą ówczesnego Krakowa (Czterdziesty szósty Kraków); poet. portretem miasta jest zwł. poemat tyt. (dedykowany żonie Natalii), w którym przenikają się w sposób dla Gałczyńskiego znamienny autentyczne i przetworzone realia z wizyjną fantastyką, nastrojowy liryzm z żartobliwą groteską (taką funkcję pełni np. demonstrowana w utworze erudycja muzyczna). Ważne miejsce zajmują w zbiorze wiersze Wjazd na wielorybie (fragm. powst. 1939), Ars poetica i in. (np. Transport), w których autor rozwija swój program twórczy i życiowy, przede wszystkim ideę poety-rzemieślnika, traktującego swą sztukę komercjalnie, pracującego na zamówienie mecenasa i zabiegającego o uznanie masowego, demokr. audytorium, a także poety-cygana, szarlatana, mistyfikatora, cynicznego kpiarza, stroniącego ostentacyjnie od jednoznacznych deklaracji i zobowiązań, odrzucającego postawę wieszcza, ideologa czy moralizatora (List z fiołkiem: „Cóż, człowiek pisze tak, jak może, obywatelu redaktorze"). Z tych też pozycji wznawia Gałczyński szydercze ataki na-pol. inteligencję, oskarżaną o trwanie przy anachronicznych mitach i urazach, męczeńskich pozach, snobistycznych gustach itp. (Śmierć inteligenta). Na uwagę zasługują ponadto liryki opiewające uroki życia powszedniego (Małe kina) i wiersze oparte na komizmie absurdalnym (Dlaczego ogórek nie śpiewa). Zbiór, będący reprezentatywnym przeglądem charakterystycznych wątków twórczości Gałczyńskiego w jej najbardziej owocnym okresie, utwierdził popularność poety, a zarazem wzbudził polemiki i sprzeczne interpretacje kryt. (zwł. Kolczyki Izoldy- „małe oratorium", szokujące splotempatriot. patosu i tonacji serio z kpiarskim humorem); poemat tyt. wydany os. 1966 (edycja bibliofilska).

Podobne prace

Do góry