Ocena brak

Zachowanie producentów i konsumentów w systemie gospodarki centralnie zarządzanej

Autor /Ulryk Dodano /15.12.2011

Gospodarka centralnie zarządzana dotknięta jest chroniczną nierównowagą popytową. W skali globalnej objawia się ona stałą nadwyżką popytu nad podażą. Nierównowagę popytową można zinterpretować za pomocą wykresu funkcji popytu i podaży jedynie na rynku dóbr konsumpcyjnych. Cechą charakterystyczną dla gospodarki centralnie zarządzanej jest to, że podaż nie reaguje na zmiany ceny - niezależna od ich zmian, utrzymuje się na tym samym poziomie.

Przedsiębiorstwo produkujące i sprzedające towary na rynek dóbr konsumpcyjnych jako przedsiębiorstwo państwowe objęte dyrektywami produkcyjnymi kalkuluje wielkość produkcji nie biorąc cen pod uwagę. Przedsiębiorcy nie kierują się maksymalizacją zysku lecz dyspozycyjnością wobec zwierzchnika, czyli gotowością na wykonywanie dyrektyw. Inaczej niż podaż, popyt jest funkcją reagującą na ceny. W miarę ich wzrostu popyt maleje, czyli tak jak w gospodarce rynkowej. Nierównowagi popytowej na rynku dóbr zaopatrzeniowych nie można zinterpretować za pomocą krzywych popytu i podaży, ponieważ żaden podmiot gospodarczy nie reaguje zmianą popytu lub podaży na zmiany ceny.

Dla przedsiębiorstw działających w warunkach gospodarki centralnie zarządzanej na rynku dóbr zaopatrzeniowych, cena materiałów do produkcji nie jest parametrem decydującym o zgłaszanym popycie lub oferowanej podaży. Ponieważ gospodarka centralnie zarządzana cechuje się stałymi niedoborami czynnika produkcji uwaga przedsiębiorstw skierowana jest na gromadzeniu rezerw. Rezerwa czynników produkcji jest odpowiednikiem zysku przedsiębiorstwa w warunkach gospodarki rynkowej. Konsument w gospodarce centralnie zarządzanej zachowuje się w ten sam sposób, jak konsument w gospodarce rynkowej.

Chce on nabyć towar jak najtaniej, zachowuje się racjonalnie, maksymalizuje swoje użyteczności. Krzywa popytu jest zależna od reakcji mikroekonomicznych konsumentów. Przedsiębiorstwa nie zachowują się racjonalnie, ponieważ efekt mierzony jest jako suma nakładów. Gospodarka może się rozwijać tak długo, jak długo są rezerwy środków produkcji.

Podobne prace

Do góry