Ocena brak

Zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem narządu słuchu

Autor /Xawery Dodano /27.07.2011

Największe znaczenie w procesie przyswajania mowy ma słuch. Osoby źle słyszące mają trudności w odbiorze mowy, wielkość tych trudności zależy od stopnia upośledzenia słuchu. Wady wymowy związane z zaburzeniami słuchu zależą od wieku, w którym nastąpiło obniżenie słyszalności, od stopnia obniżenia ostrości słuchowej, od charakteru niedosłuchu (przewodzeniowy lub czuciowonerwowy), od czasu jego trwania, oraz od środowiska w jakim dziecko żyje.

Znaczne upośledzenie słuchu lub głuchota wrodzona czy nabyta występująca w pierwszych latach życia, prowadzi z reguły do niemoty. Przy głuchocie nabytej mowa już istniejąca zanika. Po 9 roku życia utrata słuchu nie powoduje zaniku mowy, gdyż dziecko nauczyło się już czytać i pisać a nawyki artykulacyjne uległy utrwaleniu.

Stopnie upośledzenia słuchu i ich wpływ na percepcję mowy przedstawia się następująco:

  • Ubytek słuchu do 20 dB nie wpływa na rozwój mowy.

  • Ubytek słuchu do 40 dB - to lekki stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, mowa jest niewyraźna, występują błędy artykulacyjne.

  • Ubytek słuchu do 65 dB - to średni stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, duże zaburzenia artykulacji, trudności w tworzeniu pojęć i budowaniu wypowiedzi.

  • Ubytek słuchu powyżej 80 dB - to strefa milczenia.

Przy niedosłyszalności przewodzeniowej uszkodzona jest część narządu słuchu, która przewodzi dźwięk co powoduje pogorszenie słyszalności, przede wszystkim tonów niskich - gorzej są słyszane i wymawiane głoski:

a, o, u, r, p, b, n, m.

Przy niedosłuchu typu czuciowonerwowego gorzej są słyszane i wymawiane głoski szczelinowe i zwatroszczelionowe: s, z, c, dz, sz, rz, cz, dż.

Do góry