Ocena brak

Z historii teorii wychowania - Teoria wychowania w latach 1945 - 1948

Autor /Igor Dodano /31.08.2011

W powojennej historii teorii wychowania zarysowuje się co naj­mniej kilka okresów. Pierwszy z nich przypada na lata 1945-1948. Charakterystyczną cechą tego okresu było z jednej strony korzystanie i powoływanie się na dorobek pedagogiki międzywojennej, a z dru­giej poddanie ostrej krytyce niektórych jej założeń — w tym zwłaszcza pajdocentryzmu, czyli poglądu przyznającego dziecku centralne miej­sce w procesie wychowania, przy czym oddziaływanie na niego spro­wadzano głównie do pomagania mu w naturalnym, spontanicznym i swobodnym rozwoju.

Już wtedy zaczęto w teorii wychowania przy­wiązywać coraz większą wagę do wiodącej roli wychowawców i nau­czycieli w procesie wychowawczym. Podkreślano, iż podstawowym celem pracy z wychowankami jest nie tyle obserwowanie i ułatwianie samorzutnego rozwoju, ile świadome i celowe kształtowanie ich osobo­wości, aby ułatwić im przystosowanie się do powojennych warunków życia w Polsce, a szczególnie do budowy nowego ustroju społeczno-politycznego wbrew oczekiwaniom i mimo dezaprobaty znakomitej większości społeczeństwa polskiego.

W tym okresie pozwalano z jednej strony na stosunkowo duży margines nieskrępowanej myśli o wychowaniu, a z drugiej — zaczęto poddawać ją coraz większemu ocenzurowaniu i stopniowo uczyniono przedmiotem odgórnej manipulacji.

Podobne prace

Do góry