Ocena brak

Z historii nauki administracji - Początki "naukowej organizacji pracy"

Autor /Stachu Dodano /12.08.2011

W końcu XVIII i na początku XIX w. pojawiła się nauka kameralistyki. Były to jednak tylko zalecenia przeplatane rozważaniami o wykonywaniu dyrektyw centralnych organów adm. państwa. W drugiej połowie XIX w. niemiecki teoretyk L. Stein przeprowadził szereg badań dotyczących nauki adm. Przełom XIX i XX w. przyniósł prace M. Webera, które zawierały szereg interesujących koncepcji. Za prekursora nauki o organizowaniu pracy ludzkiej należy uznać F. W. Taylora. Dopiero on sformułował twierdzenia swe na podstawie analizy materiału faktycznego. Celem jego pracy było wykrycie zasad prawidłowej organizacji pracy.

Największa jego zasługa to ekonomizacja procesu pracy. Inne zaś to m.in., zastosowanie statystyki do swoich badań, próba rozbicia na podstawowe składniki pracy fizycznej i procesu organizowania. Błędy Taylora - nieliczenie się z dobrem świadczącego pracę i z momentami natury osobistej - starał się usunąć H. Emerson. Wykorzystanie pogłębionej analizy procesu administrowania pozwoliło Emersonowi sformułować reguły prawidłowej organizacji pracy adm., tzw. 12 zasad wydajności pracy. H. Fayol jako pierwszy zwrócił uwagę, że podstawowe założenia teorii adm. są te same dla wielkiego przedsiębiorswa, co i dla adm. państwowej. Sformułował on zasady prawidłowego funkcjonowania adm., a zamknął je w 14 punktach.

W byłym cesarstwie rosyjskim Polak K. Adamiecki w 1903 r. wygłasza poglądy "o zasadach pracy zbiorowej", a ujął je w 4 prawach. Należy także wspomnieć o A. Okolskim, który napisał pracę pt. Wykład prawa adm. H. Gantt jako pierwszy zastosował wykresy, harmonogramy dla organizowania i kontroli wydajności pracy.

Podobne prace

Do góry